Bir Edebiyat Öğretmeni olarak, bu kitap serisini öğrencilerimin elinde çok görüyordum. O zamanlar kapakları kahverengiydi. Biraz araştırma yaptığımda onlar için uygun olmadığını düşündüm ama neden uygun olmadığını onlara doğru ve düzgün bir şekilde açıklamak için en azından kitapla ilgili tam bir bilgimin olması gerektiğini biliyordum. Bu nedenle öğrencilerimin birinden 1. Kitabı ödünç aldım. Teneffüs aralarında başladığım kitaba evde devam ettim ve neredeyse bir günde kitabı bitirdim. Daha sonra diğer kitaplarını rica ettim ve hepsini çok kısa zamanlarda bitirdim. Edebi yönünü eleştirmek istemiyorum. Gördüğüm kadarıyla bir çok insan bu tarz kitapları dünya klasikleriyle karıştırıyor. Tarz olarak öyle farklılar ki. Edebiyatımızda böyle bir yazım şekli ve türü vardır. Biz buna serbest tarz diyoruz. İlla bir kitabın edebi değer taşıması için ağır bir dille anlatılmasına, betimlemelerle zenginleştirilmesine gerek yoktur. Ben o tarz kitaplardan hoşlanıyorum. Olmasını isterim tabi ki ama bir kitapta betimleme çok sık olmadığı için de yerden yere vurmam. Yazarın dili yalın olabilir. Bu akıcılığı sağlar ve yalın dille yazılmış kitapları seven de bir çok insan vardır. Gözüme arada çarpan yazım yanlışlarını ve bazı devrik cümleleri saymazsak kitap gençlere yönelik bir seridir. Yalın bir dili olduğu için sizi yormadan kolayca okuyabiliyorsunuz. Açıkçası karakterleri çok beğendim. Özellikle Haydar Cem adındaki karakter birkaç sene önce mezun olmuş bir öğrencime çok benziyor. İnternet ortamında okuduğum kötü yorumlarla alakalı açıkçası hiçbir yazı göremedim. Tecavüzü normalleştirilen, özendirilen, basitleştirilen hiçbir yer yok. Bu yorumlardan korktuğum için kitap serisinin tamamını okudum. Fazla ayrıntıya girmediği ya da olay döngüsünü karmaşık ve gizemli yazdığı için ön