"Ancak bazen güç, görünenin çok ötesinde bir yerde saklıdır."
Hayalleri olan bir genç kızdı Güneş. Okulunu bitirecek, iyi bir gazeteci olacaktı. Ancak hesaba katmadığı bir şey vardı: Asıl kimliği. Başından beri Akay ailesinin hedefindeydi Güneş.
Meşhur Akay ailesi. Toplumun zirvesinde, harika ve olağanüstü şekilde güçlü görünen ama duvarların ardında şeytanî bir güce sahip olan ve insanların iradelerini ele geçirerek onları köleleştiren zalim Akay ailesi. Araştırmaya, gazeteciliğe epey bir meraklı olan Güneş başından beri kurbandı aslında. Zamanını bekleyen bir kurban. Ve onun zihnini ele geçirecek olan Çağın'dan başkası değildi.
Güneş bir av, Çağın ise bir avcıydı. Fakat o da ne? Aralarında oluşan çekim ikisini de ava çeviriyordu. Sadece Güneş değil, Çağın da kaybolacaktı bu girdapta. Akay ailesi ise kimseye acımazdı, kendilerinden dahi olsa bile. Alp'e acımadıkları gibi. O belki de en masumlarıydı. Ama onlar için gözden çıkarılmış bir zavallıydı ve kimsesiz gibi yok sayılıyordu. Tek isteği ise bu zulme bir son vermek.
Bir yanda zalim bir aile, diğer yanda masumlar, başından beri proje olan insanlar, köleleşmiş bir toplum... Asıl güç neydi sahiden? Sistemin kölesi olup sakince yaşayıp gitmek mi yoksa iradeni yönlendirmek mi? Bir zalim ve kalbi olan bir insan tabii ki de aynı pencereden bakamazdı. Kitabı okuyarak onların pencerelerinden bakabilirsiniz özgürce.
Güneş... Hayalleri olan bir genç kız. Her şeyin farkına vardığında dengesi şaşacaktı. İradeye sahip çıkmak önemli tabii. Çağın... Başta hiç güvenmedim, sonra çok sevdim. Çisem... Yaşadıkları o kadar ağır ki ister istemez empati kuruyorum. Ve Alp. Minnoş kalplim. Keşke kitaptan çekip sıkıca sarılabilsem ona. En çok onu sevdim.
Kitap yetişkin okurlar için! Bu uyarıyı da yapalım. Aşırı güzeldi okuması.
Merhabalar
Bugün sizlere çok severek okuduğum sevgili minnoş yazarımız @bodrumdaki Mira'nın kaleminden Bodrum Katındaki Makine ile geldim...
Ayrıca kalemi oldukça güzel. Kesinlikle tavsiyem...
" Bu kitap hayal gücünün sınırlarının olmadığını gösteren bir çocuğun kaleminden çıktı....
Bu kitap hayal gücü güçlü bir çocuğun kaleminden çıkan dostluğu, cesareti, zamanı ve değerleri anlatan sıcacık içi hikayelerden oluşuyor. Her sayfada biraz macera, biraz duygu ve bolca hayal var
Özellikle bazı sayfaları tekrar tekrar okuma isteği çünkü hayal gücünün sınırlarını zorlayan ve bizleri farklı zamanlara götüren etkileyici bir kitap. Bodrum katında bulunan gizemli bir makineyle başlayan hikâye, dostluk, cesaret, zaman ve değerler gibi önemli konuları sıcak ve samimi bir dille ele alıyor. Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, sıradan görünen bir olayın büyük bir maceraya dönüşmesi ve bizleri meraklandırması.
Özellikle Atatürk’ün günümüze gelmesi ve geleceğe dair düşünceleri özellikle Okulda sırasında Atatürk'ü görüp onunla konuşması ve o anki yaşadığı heyecanı kalemine bu kadar güzel yansıtması bence çok değerli.
özgün fikirler, kitabı daha anlamlı ve düşündürücü hâle getirimiş. Yazarın genç yaşına rağmen ortaya koyduğu yaratıcı kurgu ve güçlü hayal gücü takdire değer. Kitabı okurken hem heyecanlandım hem de dostluk, umut ve cesaret üzerine düşünme fırsatı buldum. Birde bolca gururlandım.
Genel olarak Bodrum Katındaki Makine, macera ve hayal gücünü seven okuyucular için keyifle okunabilecek, mesajlarıyla iz bırakan güzel bir eser.
Dipnot: Biz kızımla birlikte çok sevdik Kızım önce okumak istedi Ardından ben okudum kesinlikle sizlere tavsiyemdir okuyun...
Ve inanıyorum Mira sen çok güzel bir yazar olamaya devam edecek nice romanlar çıkaracaksın...
Spoiler içerir..
Wattpad hikayem 2022 yılına dayanıyor.. 700 küsür takipçili gününün 23 saatini Wattpad'de geçiren o dönemde yemek yemekten kesilen, ailesiyle sosyalleşmeyen, tek hayatı kitap okumak, kitabın yorumlarında ki tuttu-tutmadı oyanayan, kitaptaki bi olaya hunharca ağlarken acaba benim gibi de ağlamışlar mı diye düşünüp yorumlara girince gülmekten neye ağladığımı unutturan o minnoş watty ailem.. binlerce dilek halkım olsa yine o zaman dönmek isterim..
'24 yılında bi sabah yine wattye girdim bi baktım dm kısmı kapanmış olsun olur öyle şeyler dedim devam ettim yoluma.. bi'kaç ay sonra ise tamamen kapattılar..
şeyy geri açabilir misiniz orda kurgusal kocalarım, sanal arkadaşlarım ve 16,17,18.yaşım kaldı da.. arada VPN ile giriyorum ama hani olur ya köyde eski yıkık bi eve gidersiniz, yıkık döküktür ama duvarlarda onlarca yazı vardır, yaşanmışlık vardır, insanların iz'leri vardır ama artık terk edilmiştir geriye kimse kalmamıştır işte bu his o his..
Raife namıdiğer (aslı arslan) ilk kitabı sokak nöbetçileriyle '21 yılında tanıştım. SN'ni 700 küsür sayfadan oluşan kitabı gece 9 sularında başlayıp sabahın ilk ışıklarıyla bitirmiştim.. okuduğum ilk watty kitabıydı ve ilk tanıştığım watty yazarı Raife'ydi..
Gelelim BL namıdiğer (beyaz leke) '24 yılında başladım bir gecede yine bütün yayımlanan bölümleri okumuştum sonra raifenin aksayan bölüm atamama olaylarından sonra ufak (2yıl) ara verdim. tabii araya yks, üniversite vs girdi ondan.
kitap hakkında durmadan spoiler yedim durmadan ama yine de inat ettim ve evet şu an kitabın sonunda buluşuyoruz..
Pilot TDÇ (Tugay Demir Çeviker) ve sevgili avukatı Eftalya Atalar (anlamı çiçek olan Eftalya)..
önce kitap hakkındaki eleştirilerimle başlayacağım.
Bazı noktaları ben kurguyum diye çığlık atıyor tamam bende biliyorum kurgu ama hani çok
Tetikleyixi abi ya
Welcome to turkiye abi hani her sey bu kadar benzer olamazdi olan minnos atlarima oldu cok uzuldum.Cok derin bi kitap ama hala tam anlamadigimi dusunuyom bi daha okucam
Biraz spoiler vardır!!
Açıkçası ilk kitaptan sonra bu kitap için bir süre beklemiştim ancak kitap beklentimin epey altında kaldı. Kötü bir kitap mıydı? Hayır. Daha iyi bir potansiyele sahip miydi? Kesinlikle.
Öncelikle Deva'nın sırrı ortaya çıkmıştı yanlış hatırlamıyorsam ilk kitabın sonunda. Benim sonraki kitabı iple çekmemin asıl nedeni de oydu zaten. Ancak olay örgüsünün yazım şeklini çok beğenmedim. Gerek karakterlerin sohbeti, kişilikleri, gerek olaylar ve gelişme şekilleri bana çok yazılmış için yazılmış gibi ve yapmacık geldi. İlk kitap kesinlikle daha sürükleyici ve eğlenceliydi.
Ancak şöyle bir gerçek var ki kitap gerçekten neşeliydi ve sizi ister istemez güldürebiliyordu. Kötü bir zamandan geçiyorsanız eğer okumanızı tavsiye ederim çünkü gerçekten çok iyi geliyor.
Ayrıyeten yazarı çok seviyorum, imzasına gitmiştim ve çok minnoş biriydi. Genel olarak seriyi de seviyorum bu arada nefret kusmak gibi olmasın<3
AĞIR SPOILER!!
Abi Wisteria serisine kusulan bu yoğun nefreti anlayamıyorum. Yazarın ilk iki yazdığı kitap olduğunu düşünürsek hem AH hem de VO gayet iyi kitaplardı ve yani o kadar nefretin sunulması biraz haksız ve ayrıyeten çoğu kişinin bunu bir popüler kültür olarak gördüğü için yaptığını düşünüyorum, kişisel görüşüm elbette.
Kitaba gelecek olursak plot twistleri gayet güzeldi. Fenris'inki tahmin edilebilirdi çünkü biz Fenris'in güvenilmez olduğunu zaten biliyorduk. Ama hem okurun hem de Euria'nın güvenini kazanmayı başarmıştı. Peki Nathan?? Yani gerçekten yaptıkları şeyler affedilmez şeylerdi ve yani hiç affedeceğimi zannetmiyorum. Yaptıklarında haksız olmasını bırak tam bir nankördü. Sen benim kaç yıllık arkadaşımsın ve bu ihaneti yapıyorsun, ayrıyeten bu benim hem o anımı etkileyecek hem de gelecekte bana kötü etkileri olacak. Ve Eira'ya yazık edildiğini düşünüyorum ve Nathan'ı affetmeme sebeplerimden biri bu.
Şimdi karakterlere geçelim. Euria gerçekten çok iyi yazılmış bir karakter ve biz nadir bir şey olan kötü karakterin hikayesini de seride okumuş olduk, hem de onun gözünden. Ayrıca Euria'nın ne tamamen nefret edilebilecek ne de tamamen sevilebilecek bir karakter olduğunu düşünüyorum. Ama tam ortada da değil. Öyle bir karakter yani, okuduğun her sayfada başka bir düşünceye kapılıyor ve neden öyle düşündüm ki diyorsun içten içe. Fenris ve Nathan da her ne kadar iğrenç insanlar olsa da gayet iyi yazılmışlardı ve Nathan bize gerçekten iyi biri olduğunu düşündürttü. Kalisa... Kalisam benim, gerçekten çok daha iyisini hak etti ve asla kötü biri değildi. Sürekli dengesiz ilerledi bir iyi bir kötüydü ama bu sonu hak ettiğini katiyen düşünmüyorum. Dane ve Delhin'in ikisi de çok minnoş insanlardı, yaptığı işi saymazsak. Zedy benim kitapta en sevdiğim karakter
