Karagöz İle Hacivat: Leylek
KARAGÖZ İLE HACİVAT: LEYLEK
Mart ayının ortası. Kar yeni kalkmış. Ortalık ayaz, hava buz gibi. Karagöz nicedir işsiz. Kazağını, paltosunu eskiciye satmış. Yarı aç, yarı tok. Üstünde bir fanila, bir mintan. Soğuk havada iş bulmak için gezerken, dişlerinin takırtısı Uludağ'dan duyuluyor. Karagöz tam bu esnada Hacivat'la karşılaşır.
Hacivat: " Merhaba Karagözüm. Nasılsın, iyi misin? "
Karagöz: " İyi değilim Hacivat. Donuyorum. "
Hacivat sağa sola bakınır. Bir evin bacası üstündeki leyleği görür. Parmağıyla leyleği işaret ederek: " Bak Karagözüm, leylekler gelmiş. Artık yaz geliyor. "
Karagöz: " Hacivat, anlamsız konuşma. Hem leylek gelmiş diyorsun, hem kaz geliyor diyorsun. "
Hacivat: " Kaz demedim Karagözüm, yaz geliyor dedim. "
Karagöz: " Kaz yazayım ama ben yazı bilmem ki. Yaz demek kolay. "
Hacivat: " Dediklerimi yanlış anlıyorsun Karagözüm. Bak leylek nasıl da takırdıyor. "
Karagöz çenesini tutar: " Takırtı benden geliyor. Paltom yok da, soğuktan dişlerim takırdıyor. "
Hacivat: " Palton yok mu? Doğru ya, paltonu giymemişsin. Al benim paltomu giy. " der ve paltosunu Karagöz'e verir. Karagöz paltoyu giyer ve dişlerinin takırdaması durur. Bu sefer üşüyen Hacivat'ın dişleri takırdamaya başlar.
Karagöz: " Hacivat, bu leylek yolunu kaybetmiş, kış günü Bursa'ya gelmiş. Şimdi gerçekten takırdamaya başladı. "
Hacivat: " Karagözüm, leylek değil, ben takırdıyorum. O palto senin olsun. Kürkçü Emin'den kendime kürklü palto alacağım. "Karagöz: " Körükçü Cemil'den palto mu çalacaksın? "
Hacivat: " Çalmayacağım, parasıyla kürklü palto alacağım. "
Karagöz: " Hacivat'ım, paltonu geri al, bana kürklü palto satın al. "
Hacivat: " Olmaz Karagözüm, benim eski paltomu sen giy. Ben kendime kürklü palto alacağım. "
Karagöz, kendine alma, bana al dedikçe, Hacivat, sana değil, kendime
Gazel-i Îd-i Adhâ
Adû-yı nefsi kurbân eyleyip geldik bu mîgāta,
Erişsin rûhumuz lutf-ı İlâhîyle o mîgāta.
Halîl’in mîrâsıdır bu, sadâkatle fedâ kılmak,
Cihân deryâsını dâhil edip envâr-ı tâata.
Gönül bahrinde kalmasın gubâr-ı kîn ü kûdûret,
Sarıl her mûmine candan, yüzün dön dâr-ı râhata.
Fukarâ kalbini şâd et, ganîmet bil bu demleri,
Şifâ dök her kırık kalbe, sebep ol hayr u vuslata.
Dua u zikr ile Alp’â, bu bayram eyle tezyînât,
Erişsin rahmet-i Rahmân hulusî her bir hâmâta.
Alp Turan
Endo; Walt-e Chaman
youtu.be/5S71R_GBzLU?si=...
Eleni Karaindrou; Nostalgic
youtu.be/3KnC2vhcXz0?si=...
Yann Tiersen; Esther
youtu.be/VoE04a1RHwk?si=...
Balmorhea; Remembrance
youtu.be/C-wu2VcYNCA?si=...
Arianna Savall; Adoucit La Mélodie
youtu.be/PpP-TU9zZzA?si=...
Devendra Banhart; Quedate Luna
youtu.be/1Ubl0vwARag?si=...
Yenigün Müzik topluluğu Gün Tutuşur: youtu.be/Z8Bax1I4hG0?si=...
Angélique Ionatos "L'aria de Rosa"
youtu.be/QticuxMkm6c?si=...
Vadiğ Alsafi; Al leyl ya Leyla
youtu.be/f-bOnBS-j8Q?si=...
youtu.be/kQNdke9P-X0?si=...
Solmaz Naraghi: Kar
youtu.be/88KaLLpOl4s?si=...
"Mevtalarınızı defnedin ve kalkın" ya da "ölülerinizi gömün ve ayaklanın".
youtu.be/zBofOiOEKCY?si=...
ve aleynâ kâne en neşrebehu
hataa'l zucâş
ka'senel murra'l muhanna
ven hisse'l hâr
hataa'l hazm minnâ
innemâ la ba's
hâza lahmunâ cismu
alel bahri'l hucâş
lidifâfi lem tehunâ evtehunnâ
yâ turâben kullu
tibur veyâkut vuâş
hubbuna akvâ minel hubbi ve ağna
fedfenu emvatekum vanhadu
fedfenu emvatekum vanhadu
doğu’dan doğan bir güneş değil
doğu’dan doğan bir gülüşle
aklımın ve kalbimin yorgun olduğu
uzunca bir süre
ve dilimden düşmeyen bir sure
sen doğu’dan gelip de yüreğimin tam ortasına düşünce
yerle yeksan oldu
senden gayrı her düşünce
üstüme dar gelen bir mintan
öyle bir mintan ki hep arkasından yırtılan
belki bize düşen de zindan
belki arasında bir rüya ile tabir
belki tuttuğum mesken bana evvela kabir
kaçak yaşamak bu
tütünle rastlantısal bir beraberlik
çayla meşgul olmuşum uzunca
kahveler sormuş hatrımı yalnız
başımı gömdüğüm masalarda
masabaşı hayalleriyle oyalanıyor insanlar
bense,
elimde kalem
içimde âlem
dilimde
mâ lem yalem
İSMAİL HANİYE DOSTUMUZUN ARDINDAN
İsmail Haniye, göçtü dünyadan
Katleden Siyonist, Şeytan utansın!..
Sonsuzluğa gözün, açtı rüyadan
Gaflet uykusuna, yatan utansın!..
Üç oğul beş torun, kurban vermişti
“Yüz bin canı gitti”, göğüs germişti
Vallahi O Hakka, Dosta ermişti
Kendin İslam sanan, Sultan utansın!..
Hakk dava peşinde, koştu her zaman
HAMAS’ın başıydı, kutlu kahraman
Artık yetiş; medet, Ya Rabb el-eman
Cihadına çıkar, katan utansın!..
Haklı davasından, yılıp bıkmadı
Kurusıkı sözler, dizip sıkmadı
İki milyar İslam, sahip çıkmadı
Koltuğunda atıp, tutan utansın!..
Korumadık hakkın, helal et ey Can
Sahip çıkamadık, buydu hep rican
Kim cam cıncık için, verirse mercan
Dünya çin davasın, satan utansın!..
Kur’an ehli ne yılar, ne de şaşardı
Sabır ve cihatla, engel aşardı
Katar’da bir nevi, sürgün yaşardı
Üç yıldır giydiği, mintan utansın!..