Kitap, 1969-2004 arasını kapsayan 11 tane makale ve söyleşinin sonradan kitaplaştırılmasından oluşuyor. Bunların kimisi bir kitaba önsöz, kimi makale, kimi röportaj. Chomsky, bu kitapta anarşizmin kendisini anlatmıyor. Yani bir tanım veya tarih anlatısı beklememek lazım. Daha çok, belli tarihsel olaylar (ABD’nin Uzak Doğu ve Orta-Güney Amerika’daki emperyalizmi, İspanya iç savaşı gibi) üzerinden kendi anarşizm yorumunu, mevcut dünya düzeninde insanların hallerini ve bu hallerine körleştirilmelerini, dünyanın “daha iyi” bir yer olabilmesi için yapılabilecek şeylere değiniyor.
Kitabı okurken arada kitapta nelerden bahsedildiğine dair notlar aldım ve kabaca şöyle listeliyorum: Gönüllü örgütlenme, Devleti ele geçirme vs Devleti yok etme ikilemi, Devrim vs Kültürel evrim ikilemi, ABD dış politikaları, ABD ve Avrupa’daki entelektüellerin ve akademinin eleştirisi, Vietnam savaşı sırasında ve sonrasında yaşananlar, Küba’ya uygulanan ambargonun insanlıktan uzaklığı, İspanya iç savaşı ve savaş sırasında anarşistlerin, komünistlerin ve faşistlerin durumları, Anarşizm-Komünizm arasındaki teorik ve pratik çatışmalar, Kapitalist devlet politikaları, Şirket-Devlet işbirliğiyle diğer ülkelere uygulanan antidemokratik müdahaleler ve kâr odaklı emperyalizm, Devlet-Toplum ilişkisi ve demokrasi, Modern (neo-liberal) kapitalist devletler ve şirketlerdekinden farklı olarak Klasik Liberalizm, “Fabrika Hapishaneleri”...
Bunları açmakla-açıklamakla uğraşmayacağım tabi ki. Kitap hakkında genel yorumlar yapmak inceleme için daha doğru olur. Bu 11 başlıkta okuduklarım her ne kadar okuması pek kolay olan şeyler olmasa da, 35 yıla yayıldıklarından ve farklı dinleyici-okuyuculara yönelik olduklarından, yer yer bazı konuların tekrar edildiğini görüyoruz ve bu tekrar okumalar daha önce anlaşılması