Kusursuz evlilik var mıdır?
Merhaba sevgili okur, bugün karşınıza okurken sürekli "Yahu arkadaş, dertsiz başına dert açmak tam olarak budur!" diyerek kıkırdadığım, Domenico Starnone’nin trajikomik şaheseri Yanlış Hedef ile geldim.
Sahi, soruyorum size: Sosyal medyadaki o "ideal çift" profillerinin arkasında gerçekten kusursuz bir evlilik var mıdır, yoksa o pürüzsüz görünen duvarların arkasında hepimizin halının altına süpürdüğü cinsten devasa çatlaklar mı gizlidir?
Romanın zihnen feleği şaşmış anlatıcısı, tam da bu çatlakların üzerinde parmak uçlarında yürürken, modern çağın o en büyük dijital kabusunun başrolü oluveriyor: Eşine atması gereken o son derece masum mesajı, gidip yanlışlıkla iş arkadaşına gönderiyor! Hangimiz aceleyle mesaj yazarken o terli parmaklarla yanlış yere tıklayıp ufak çaplı kalp krizleri yaşamadık ki?
Fakat asıl eğlence ve panik, bu yanlış anlaşılma fark edildikten sonra başlıyor; çünkü insan gerçekten evliliği, çocukları ve düzeniyle her şey mis gibi rayında giderken durduk yere kaosa aşerip, kendi eliyle hayatına nasıl böyle canlı bombalar bırakabilir, hayret ediyorsunuz.
Muhtemelen hayattaki tüm hedeflere ulaşıp o sıcak koltuğa kurulunca insanın içine oturan o meşhur "Ee, yani bütün olay bu kadar mıydı?" (Evlilik) doyumsuzluğu ve beklentinin karşılanmadığı hissi, kesinlikle çağımızın en büyük trajikomik çıkmazı.
Hedefi şaşıran minik bir mesajın, aslında hayat boyu neleri ıskaladığımızı gösteren dev bir ibret aynasına dönüşmesini izlemek... Kesinlikle nefis bir deneyimdi!"
Senin sayende...Şiir
Her günüm mis gibi dünya kokan bir kavun dilimi senin sayende.
Bütün yemişler elime güneştenmişim gibi uzanıyor senin sayende.
Senin sayende yalnız umutlardan alıyorum balımı.
Yüreğimin çalışı senin sayende.
En yalnız akşamlarım bile duvarımda gülen bir Anadolu kilimi senin sayende.
Şehrime ulaşmadan bitirirken yolumu
bir gül bahçesinde dinlendim senin sayende
Senin sayende, içeri sokmuyorum
en yumuşak urbalanını giyip
büyük rahatlığa çağıran türküleriyle kapımı çalan ölümü.
Sayfa 1735 - YKY, 4. Baskı: İstanbul, Nisan 2008
Stratejik ve siyasi davranışlar gösteremedim hiçbir zaman. Dümdüz yani içi dışı bir derler ya öyle oldum , rol kesemedim 'mış' gibi yapamadım, ben bu düzenin samimiyetsizliğine uyum sağlayamadım.
Çok heyecan verici çok aydınlatıcı
Müslümanlar hayatın her alanında gerilemiş ve zayıf düşmüşlerdir. Avrupa ise siyasî, askerî, maddî ve bilimsel/teknolojik gücüyle, bütün câhiliye sapıklıklarıyla; inanç, değer, düşünce ve
Bu tür insanlar, onlara düzenbaz gelen dünyaya (deyim yerindeyse) dosdoğru olan kendilerini uydurup yaşamaya devam etmek için ne denli zahmet çektiklerinin ayrımında olmazlar. Kendilerinin doğal, dürüst ve hiçbir hileye başvurmadan yaşadıklarına inanırlar, şüphe duymazlar. Ve bu yaşamın içinde aniden parlayıveren özel bir ışığın aydınlığında, yaşamlarının yapaylığını görünce, ciddi ve dramatik bir kırılma yaşarlar. Elbet ölene dek bu ışığı hiç görmeden yaşayan ya da gerçeği görmelerine rağmen farklı bir şey hissetmeyen, kutsanmış (bundan başka bir ifade tarzı bulamıyorum) insanlar da az değildir.
