Güneş yerine ayı nöbetçi koyarak gider başka diyarlara ve haftalarca besler onu uzaklardan bakarak. Büyütür, doldurur içini, her yerini sarıp sarmalar güneş ve her nedense o tam da dolduğunda, en çok aldığında kaçar kaybolur ötelere, O halde güneş gibi ol evlat, hiç şaşırma. Biri gidiyorsa dolduğu, günü geldiği içindir. Güneş bunu bilir ve bu yüzden hiç şaşırmaz. Zamanı geldikçe yine beslemeye devam eder dolduğunda kaçacağını bildiği ayı.
seni yıkımına ve mutlak acıya benim o zaman olduğum kadar savunmasız ve hevesle yöneltmeyeceğim. benim halimden ders çıkar, benim yönergelerimden değilse de, en azından benim örneğimden, bilgi edinmenin ne kadar tehlikeli olduğunu ve büyüdüğü şehrin dünya olduğuna inanan adamın, kendi doğasının izin verdiğinden daha büyük bir şey olmaya göz dikenden daha mutlu olduğunu öğren.