Aurora

Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
Efe gözlerini kırpıştırarak yine ağlamaya başladı. "Yiğitciğim seni çok özledim," deyince Yiğit yüz kızartıcı küfürler savurdu. "'-ciğim' nedir oğlum?" dedi sinir krizleri geçirirken. "Ana avrat küfretsen bu kadar dokunmaz." "Bana sarılmayacak mısın?" "Emin değilim, Efe. Sarılmasak mı?" "Ama ben sarılmak istiyorum." "Sorun da bu ya! Ben istemiyorum, oğlum!" "Yiğit kalbimi kırıyorsun ama." Yiğit bize dönerek, "Bakın söylüyorum, bu konuşma hiç iyi bir yere gitmiyor!" dedi. "İlk kez bir erkek bana kalbini kırdığımı söylüyor. Ne oluyoruz, oğlum?" diyerek yine huylanmaya başlayınca grupça gülmemizi durduramadık. Çocukluktan beri Efe'nin bu tavırlarına sinirleniyordu.
Sayfa 324·Kitabı okudu
Reklam
6/10
·160 syf.··
2026 15. kitabı
·
32 saatte okudu
·
Okunma: 18 Mart 2026 17:58
Kitabın konusu: Dört kız arkadaşın ortaokuldan liseye uzanan hikayesini anlatıyor. Öncelikle kitap hikaye bakımından güzeldi ancak eksiklikleri olduğunu düşünüyorum. Yazar kendi notunda da belirtmiş bunu zaten ama madem bu durum belliyken neden eksikliklerini tamamlamadan yayınlamaya karar verdi anlayamadım. Buna rağmen kitap akıcı ve kızların hayatları birbirinden çok farklı. Yine de yarım kalmışlık hissi duydum. +12 bir kitaptı. Spoiler olabilecek yorumuma gelirsek kitapta eksik olan en önemli şey zamanın bilinmemesiydi. Bir türlü yaşanan şeylerin ne zaman olduğunu anlamadım. Son kısımlarda sadece bazı şeyler yerine oturdu. Bir de Eunji'nin Haein'i nasıl affettiğini ve neden affettiğini anlayamadım. Yani kız sonuçta seni okulun terasına kitledi. Ve onun yaptığı da bu kadar belliyken bu arkadaşlığı bozan bir şey değil mi ya da yazar sadece Eunji'nin acıklı bir hikayesi olsun diye mi yazmış, anlamadım. İçlerinde en sevdiğim kız Eunji oldu. Soran çok boş hissettirdi, Haein'in değişik huyları ve baba sorunları vardı, Dayoon ise hikayesine en çok üzüldüğüm kişi o oldu. En çok onun hikayesini derinden hissettim. Kısacası ben kitaba karşı nötr kaldım. O yüzden tavsiye konusuna girmeyeceğim. Bugünlük yorumum bu kadar, kendinize iyi bakın!
Mandalina YeşiliCho Nam-Joo · Yuzu Kitap · 2025301 okunma

Aurora

, bir kitap okudu
6/10
·160 syf.··
32 saatte okudu
·
2026 15. kitabı
Cho Nam-Joo
6.2/10 · 301 okunma
"Yarın," dedi Roman, parmaklarını onunkilerle birleştirerek, "ne olursa olsun elinin elimde olmasını istiyorum. Tıpkı şimdiki gibi. Birlikte kalmalıyız, Iris." "Merak etme," dedi Iris. Roman onun planının da bu olduğunu bilmiyordu. Yanından ayrılmayacağını. İhtiyacı olursa kamyona kadar onun taşımaya hazır bekleyeceğini. Ne pahasına olursa olsun onu hayatta tutacağını. Gözlerini geceyi açıp dalgın bir sesle, "Artık benden kurtulman epey zor olacak, Kitt," dedi. Roman'ın kahkahası karanlıkta çok güzeldi.
Sayfa 368·Kitabı okudu
"Hızlıca oku, Iris," dedi Roman. Iris'in içinden bir ürperti geçti. Kendini çayın içinde eriyen şeker gibi hissetti. Bakışlarını mektuba indirip usulca okudu: "Büyük ihtimalle savaş bittiğinde döneceğim. Seni görmek istiyorum. Sesini duymak istiyorum." Tekrar Roman'a baktı. Bakışmaya devam ederlerken Roman mumu söndürdü. Etraf karanlığa gömüldü. Yine de Iris daha önce hiç bu kadar çok şey görmemişti. "Sana dokunmak istiyorum." diye fısıldadı. Roman, "Mektupta böyle bir şey yazmıyordu," dedi alaycı bir edayla. "Yazsaydı çerçeveletip duvara asardım." "Tüh," dedi Iris. "Aslında yazmak istedim. Ama yazmadım çünkü korkuyordum." Roman bir süre sessiz kaldı. "Neden korkuyordun?" "Sana olan hislerimden. İstediğim şeylerden." "Peki ya şimdi?" Iris uzanıp ayak bileğini buldu. Parmakları yavaşça dizine doğru kaydı. Tulumunun altındaki sargıları hissedebiliyordu; yaralarını zihninde görebiliyordu, nasıl iz bırakacaklarını. "Sanırım beni cesur biri yaptın, Kitt." dedi. Roman sanki yıllardır onun için tutuyormuş gibi nefesini bıraktı. "Iris'im," dedi. "sen zaten hep cesurdun. Ben sana cevap yazacak cesareti bulana kadar sen bana haftalardır yazıyordun. Gazette'e geldiğin gibi benimle ve egomla yarışmayı gözünü kırpmadan kabul ettin. Benden çok önce savaşın çirkin yüzüne korkusuzca bakarak cepheye gelen sendin. Sensiz kim olurdum bilmiyorum ama beni her bakımdan olduğumdan ya da olmayı umduğumdan daha iyi birine dönüştürdün." Iris, "bence sen ve ben birlikte daha iyiyiz, Kitt," deyip elini bacağına doğru kaydırdı.
Sayfa 364·Kitabı okudu
Reklam