Onun toplumdaki rolü böylece sona erdi. Tüm gençlik yanılgı ve umutlarından, yaşlılıkta da kalbini çarptıracak acı-tatlı anılarından tembel tembel vazgeçti.
Yüzünde hiçbir zaman bir kaybı, bir düşünce belirtisi görülmez; içinde bir hayat var mı, yok mu anlamazsınız. Bakışları hiçbir şey üzerinde dikkatlice durmaz, onda hiçbir şey merak uyandırmaz.