ipek
@misswaterpie
27 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Jack London kitabın yayınlandığı 1912 tarihinde günümüzde yaşanılacak olayları kısa ve öz biçimde anlatmış. Kitabı okurken 2019 pandemisinden bahsediliyor sanabilirsiniz çünkü o kadar başarılı tahmin edilmiş. Yazarın yaratıcılığı karşısında ağzım açık kaldı. Karakterler böyle bir kaosta yaşanan iyi ve kötü çatışmasını güzel yansıtıyor. Aynı zamanda dili çok akıcıydı. Tek solukta bitirilecek kısa ama etkili kitaplardan.
Reklam
Budapeşte'ye yaptığım gezide tesadüfen keşfettiğim Macar yazar Magda Szabo'yu bu zaman kadar tanımadığıma pişman eden kitaptır kendisi.
Magda Szabo Savaşın; karakterlerin gelişimi üzerindeki yıkıcı etkisi, günden güne değerleri kaybolan bir sokak ve eskiye özlem… Etrafta olup bitenin, özellikle karamsar bir dünyanın insan üzerindeki etkisini her sayfada hissettim. Öyle ki, sanki Katalin Sokağı sakiniymişim ve tüm olaylar yanı başımda yaşanıyormuşçasına kitabın içindeydim. Son sayfaya kadar soluksuz okumamı sağlayan muazzam bir kaleme sahip Szabo. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. 
Katalin Sokağı
Magda Szabo Savaşın; karakterlerin gelişimi üzerindeki yıkıcı etkisi, günden güne değerleri kaybolan bir sokak ve eskiye özlem… Etrafta olup bitenin, özellikle karamsar bir dünyanın insan üzerindeki etkisini her sayfada hissettim. Öyle ki, sanki Katalin Sokağı sakiniymişim ve tüm olaylar yanı başımda yaşanıyormuşçasına kitabın içindeydim. Son sayfaya kadar soluksuz okumamı sağlayan muazzam bir kaleme sahip Szabo. Diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum. Katalin Sokağı
Cemil Süleyman, bu eserinde kıskançlık, heyecan, aldatma, intikam gibi sevginin temel taşlarını işliyor ve bu taşın altında kalan orta yaş sendromunda, dul bir kadının çöküşünü anlatıyor.
Benim için kadın gözünden yazılan başarılı eserlerin başında yer alıyor.
Olaylarda aşkın(daha doğrusu körü körüne bağlanmanın) her evresi ve beraberinde getirdikleri, müthiş betimlemelerle işlenerek okuyucuya sunulmuş. Filizlenmesi, serpilmesi ve çürümesi...
20 yaşındaki bir gencin toyluğunu beyaz perdeye aktarmak kolaydır ama bunu kelimelere dökerek o acemiliği, o çocukluğu okuyucuya resmetmek için aynı şeyi söyleyemem. Yazarın bu başarısı kitabın sizi sürükleyip götürmesini sağlıyor. Zaten kısa olan eserin bir bakmışsınız ki sonuna gelmişsiniz :)
Stefan Zweig'ın diğer kitaplarına nazaran daha az bilinmesini haksızlık olarak gördüğüm kitap...
Yazarımızın intihar etmesi sonucu yarım kalan, yayıncısı tarafından tamamlanan bir kitap olması okuyucuları arasında tartışma konusu oluyor. Bir taraf kitabın yarım kalmasının yüksek derecede hissedildiğini, diğer taraf ise bariz ve rahatsız edici bir boyutta olmadığını savunuyor. Açıkçası Zweig'ın son kitabı olması ve yarattığı tartışma ilgimi çekti. Konusuna dikkat etmeden aldım.
Gerek karakter çözümlemeleriyle gerek betimlemeleriyle bir solukta okuyup bitirilebilecek gayet akıcı bir kitap. Clarissa'nın duyguları, yaşadıkları okuyucuya öyle bir aktarılıyor ki onlar sizin duygularınız, yaşadıklarınız hâline geliyor.
"Fark belli oluyor mu?" diye soracak olursak "Evet, hissettim." diyebilirim. Olayların başlangıcı ve gidişatı bu kadar güzel yapılmışken sonunun alelacele ve tatmin edici bağlanmaması okuyucuyu hayal kırıklığına uğratıyor. Zweig okuyucularının "Evet, Zweig'ın bitirmediği belli oluyor." dediğini, ilk kez okuyanların ise "Sonu daha farklı olmalıydı." diyeceklerini tahmin ediyorum. Fakat sonu yüzünden tüm eserin kötülenmesi haksızlıktan başka bir şey değildir.
Sözlerimi toparlayacak olursam:
Olayların başlangıcı ve gidişatı için bile her kitapseverin okuyup yorumlaması gereken eserlerden olduğunu düşünüyorum. Sonu hakkındaki kanının ise genellenmesini doğru bulmuyorum. Bence okuyun ve siz de kendi kararınızı verin.
