Rebecca Ross: Ebedi rekabetİnceleme
Nasılsınız sevgili okurdaşlarım? Bu aralar kitap okumak benim için bir şifa ancak okuduğum kitapların incelemesini yapmayı unutuyorum. Ben ebebi rekabeti sevgili Sena hanımın 
Sena Nur Işık (bu incelemeyi görürse çok sevgiler) youtube videosunda görmüş ve meraklanmıştım. Kendimi de fazla merakta bırakmak istemeyerek okudum. Geçelim incelemeye:
Öncelikle kitap bence tür olarak fantastik değil. Ben kitabı fantastik olarak değil de genç kurgu olarak adlandırırım neden mi? Kitaptaki tanrılar mitler ve mit hikayeleri güzeldi ancak fantastik bir kitaba göre çok yetersiz işlenmişti. Fantastik bir kitapta olması gereken unsurlar yoktu yazarın bu unsurları ikinci kitapta tamamlayacağını, ikinci kitabın daha fantastik olacağını düşünüyorum. Aynı şekilde İrisle Roman'ın mektuplaşma şekli ve atalarının geçmişi ikinci kitapta daha iyi aydınlatılacak bence. Ben kitabı okurken hep birkaç kitaplık bir seri olduğunu ve bunun bir başlangıç kitabı olduğunu düşündüm (Nitekim ikinci kitabı var fakat daha Türkçeye kazandırılmadı) O yüzden bu bahsettiğim kendimce - eksik- bulduğum yönlerin ikinci kitapta tamamlanacağını düşünüyorum.
Roman ve İrisin ilişkisi, İris ve Roman'ın kurgu içindeki davranışları benim için çok tahmin edilebilir ilerledi. (biraz daha tahmin edilemez olabilirdi) Bu tahmin edilebirliğe rağmen sürükleyici ve samimiydi. Yan karakterler gayet gerçekçiydi. Psikolojik tahlil ve duygular özellikle, Ölüm ve yas çok güzel işlenmişti. Kitapta en sevdiğim kısımlar, ölüm ve yas temasının işlenme ve geçiş süreciydi. Eksik yönleri olsa da keyifle okuduğum, devamını merakla beklediğim bir kitap oldu. İkinci kitabın incelemesinde görüşürüz
Sena Nur Işık (bu incelemeyi görürse çok sevgiler) youtube videosunda görmüş ve meraklanmıştım. Kendimi de fazla merakta bırakmak istemeyerek okudum. Geçelim incelemeye:
Öncelikle kitap bence tür olarak fantastik değil. Ben kitabı fantastik olarak değil de genç kurgu olarak adlandırırım neden mi? Kitaptaki tanrılar mitler ve mit hikayeleri güzeldi ancak fantastik bir kitaba göre çok yetersiz işlenmişti. Fantastik bir kitapta olması gereken unsurlar yoktu yazarın bu unsurları ikinci kitapta tamamlayacağını, ikinci kitabın daha fantastik olacağını düşünüyorum. Aynı şekilde İrisle Roman'ın mektuplaşma şekli ve atalarının geçmişi ikinci kitapta daha iyi aydınlatılacak bence. Ben kitabı okurken hep birkaç kitaplık bir seri olduğunu ve bunun bir başlangıç kitabı olduğunu düşündüm (Nitekim ikinci kitabı var fakat daha Türkçeye kazandırılmadı) O yüzden bu bahsettiğim kendimce - eksik- bulduğum yönlerin ikinci kitapta tamamlanacağını düşünüyorum.
Roman ve İrisin ilişkisi, İris ve Roman'ın kurgu içindeki davranışları benim için çok tahmin edilebilir ilerledi. (biraz daha tahmin edilemez olabilirdi) Bu tahmin edilebirliğe rağmen sürükleyici ve samimiydi. Yan karakterler gayet gerçekçiydi. Psikolojik tahlil ve duygular özellikle, Ölüm ve yas çok güzel işlenmişti. Kitapta en sevdiğim kısımlar, ölüm ve yas temasının işlenme ve geçiş süreciydi. Eksik yönleri olsa da keyifle okuduğum, devamını merakla beklediğim bir kitap oldu. İkinci kitabın incelemesinde görüşürüz
Mısır Mitleri ve Gizemleri, Rudolf Steiner'in Eylül 1908'de Leipzig'de verdiği bir dizi dersten oluşan bir kitaptır. Mısır Mitleri ve Gizemleri, evrimin aşamaları, gezegenin gizemleri, Atlantis, eski inisiyasyon merkezleri ve antik ve modern zamanlar arasındaki ruhsal bağlantıları konu alır. Bütün bunları, eski Mısır uygulamaları ve inançları ilişkilendirir. Steiner burada modern çağımızın Mısır ile derin ruhsal bağlantısını ve derin bilgeliğini, olağanüstü kozmik yasalar bilgisini ve şimdi bizim için anlam kazanmaya başlayan mitler ile Mısır uygarlığını incelemenin neden önemli olduğunu ortaya koyuyor. Steiner, kendi zamanımız ile eski Mısır arasındaki şaşırtıcı ve özel ilişkiyi çağların doğal ritminde, Atlantik sonrası (Mısır) üçüncü çağın beşinci (şimdiki) çağ tarafından nasıl yansıtıldığını vurgular. Bu anlamda, bugün özellikle eski Mısır'a başka bir gözle bakmak önemlidir. Mısır inisiyasyonlarının deneyimlerine, okült anatomi ve fizyoloji gerçeklerine, insan formunun evrim aşamalarına ve daha fazlasına girerek zihin dünyamızda bambaşka pencereler açıp, birbirinden ilginç ve şaşırtıcı gizemlerin rehberliğinde büyük Mısır medeniyetine ışık tutmaktadır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
En Temel Korkularımızdan Biri Üzerine Enfes Bir İncelemeAraştırma-İnceleme
İnsanın en temel korkularından biri olan “yem olma” korkusunun kültür tarihine etkilerine duyduğumuz merakla yola çıkıp bu kitabı okumaya karar verdik.
"Ölü Yiyiciler" bizi 7 kıtaya ve bin yıllara uzanan bir maceraya sürükledi.
Böyle Bi Kitap Var'ın 4. bölümünde Kevin J. Wetmore'un "Ölü Yiyiciler - İnsan Yiyen Canavarlar Hakkında Mitler ve Hikayeler" isimli kitabında aşağıdaki soruların cevaplarını aradık.
Freud yamyamlık konusunda yanılıyor muydu?
Montaigne hangi tarihi olayı yamyamlıkla bağdaştırmıştı?
Jeffrey Dahmer ve Ted Bundy, Kuzey Amerika’nın ormanlarındaki yerli savaşçılarla aynı kefeye konabilir mi?
Bu kitap bunun gibi daha nice bilgilerle yüklü müthiş bir araştırma. Dili sürükleyici okunması kolay. Ama dinlemesi daha kolay :) Dinlemek isterseniz:
Youtube videosu için: youtube.com/watch?v=LiyGV1z...
Spotify bölümü için: open.spotify.com/episode/1Hu1Lez...
BEYAZ GEMİ ( Cengiz Aytmatov)
Herkesin bir beyaz gemisi vardır uzaktan baktığı.
" Okumayı, anlamayı en çok sevdiğiniz yazar kim?" diye sorsalar hiç tereddütsüz Cengiz Aytmatov derim. Bana göre onun kitaplarını okumak, bozkırda yaşamak, Isık-Göl' ün etrafında dolaşıp Tanrı Dağlarına selam vermektir.
Betimleme ile kendi vatanını ve milletini ancak bu kadar güzel tasvir edebilir bir yazar. Simgesel anlatımın babası desek abartmış olmayız bence.
Anlatımını sembollerle okuyucuya şifreli bir şekilde aktaran yazarımız aslında roman okurken bir milletin yaşadığı zorlukları da çözümlememize olanak sağlıyor.
Bu romanda aslında kişilere verilmiş özelliklerle bize yaşadığı devrin sıkıntılarını anlatıyor. Bana göre Kırgız Türkleri'nin tükenmek üzereyken küllerinden yeniden doğuşunu masallar, mitler, efsaneler karışımıyla bu romana işlemiş Aytmatov.
Roman, annesi ve babası tarafından terk edilen bir çocuğun dedesi ile beraber yaşama mücadelesini anlatıyor. Babasının bir gemide çalıştığını hayal ederek balık olup ona kavuşabileceğini düşünen koca yürekli bir çocuk. Romandaki kötü karakterin adı ise Orozkul’dur. İçkici, acımasız, sürekli etrafındaki insanları hırpalayan bir adamdır. Bence Aytmatov bu ismi bilinçli bir sekilde seçmişti. Çünkü Orozkul Rus’ un kulu anlamındadır. Bu karakter Aytmatov’un gözünde Sovyet rejimidir. Mümin dede ise merhametli , küçük çocuğa sahip çıkan, iyiliksever fakat Orozkul tarafından sürekli hakarete uğrayan bir karakterdir. Bana göre onu da Kırgız Türkleri'nin bir temsili olarak bu romana işlemişti.
Adı belli olmayan bu küçük çocuğumuzun yaşadıkları beni cok etkiledi. Keşke romanın sonu bu şekilde bitmeseydi. Onu büyüyüp hedeflerine ulaşmış bir genç olarak görmeyi çok isterdim.
Kitapta Türk mitolojisi karşılaştırmalı olarak ele alınmaya çalışılmış ancak başarılı olunamamış. Akademik anlamda detaylı bir araştırma yapanlar için uygun bir kaynak değil. Belli başlı mitler alınmış ama kaynak gösterilmemiş. Daha çok Sümer mitleri ön planda tutulmuş. Türk mitolojisini merak edip birkaç mitik hikâye öğrenmek isteyenler okuyabilir ancak akademik mahiyette uygun bir kaynak olamaz.
Bilişsel Devrim, Tarım Devrimi, İnsanoğlunun Birleşmesi ve Bilimsel Devrim konu başlıkları altında toplanan Homo sapiens’in kısa tarihini anlatan 
Yuval Noah Harari hem iyi bir tarihçi hem de özgün düşüncelere sahiptir. O her insanın içince bir ışık demetinin olduğunu söyler ve onları bir bir yakmamız gerektiğini. Tabii sonra da o ışık demetini şöyle bir kaldırıp bir de ''büyük resme bakmak'' lazım. Bir gün karanlığın olmadığı yerde buluşabilmek için o ışıkları tek tek yakmamız gerek.
Homo sapiens 70 bin yıl önce yeni bir dil oluşturacak yönde evrilip ilk hikayesini anlattığında bu diğer türlerin sonu demekti. Tabii ki bu tehlike rakip türlerin sonu için geçerliydi. Çünkü insan ‘sapiens’ türüne ait olduğunu gösterecek şekilde kendine yararı olabilecek hayvan türlerini evrimleştirmiştir, yok etmemiştir. Ama rakip tür yok diye dünyada barış da kol gezmiyordur. Bu zaten farklı türlerin olmasıyla ilgili bir şey de değildir.
Neden türleri yok etme ya da evrimleştirme becerisi diğer insan türlerinde görülmemişti de sadece Homo sapiens bunu başarmıştı? Çünkü dilin keşfiyle birlikte anlatılan hikayeler, kolektif bilinci oluşturan ve karşılıklı güvene dayalı ilişkiler sadece Homo sapiens'e özgü olmuştur. Hayal kurma, kurguya inanma, hikayeler anlatma, ekonomi, özgürlük, eşitlik, hak, adalet, dinler, mitler, para gibi kavramlar insanın zihninde olan soyut şeylerdir. Gerçekte hiçbir değeri yoktur. İnsanlar kolektif olarak inanmak istedikleri için varlar. Bu kavramlara inanmak ve vaat edilenlere güvenmek zamanla sapiensin dünyadaki tek insan türü olmasını sağlamıştır.
Bir rakibin olmayışı onları yerleşik yaşama geçirmiştir ardından tarım devrimini getirmiştir. ''Tarihin en büyük aldatmacası'' olan Tarım Devrimi kapitalizmin ilk adımıdır ve bu devrimin seslerini duymamak işten bile
Yuval Noah Harari hem iyi bir tarihçi hem de özgün düşüncelere sahiptir. O her insanın içince bir ışık demetinin olduğunu söyler ve onları bir bir yakmamız gerektiğini. Tabii sonra da o ışık demetini şöyle bir kaldırıp bir de ''büyük resme bakmak'' lazım. Bir gün karanlığın olmadığı yerde buluşabilmek için o ışıkları tek tek yakmamız gerek.
Homo sapiens 70 bin yıl önce yeni bir dil oluşturacak yönde evrilip ilk hikayesini anlattığında bu diğer türlerin sonu demekti. Tabii ki bu tehlike rakip türlerin sonu için geçerliydi. Çünkü insan ‘sapiens’ türüne ait olduğunu gösterecek şekilde kendine yararı olabilecek hayvan türlerini evrimleştirmiştir, yok etmemiştir. Ama rakip tür yok diye dünyada barış da kol gezmiyordur. Bu zaten farklı türlerin olmasıyla ilgili bir şey de değildir.
Neden türleri yok etme ya da evrimleştirme becerisi diğer insan türlerinde görülmemişti de sadece Homo sapiens bunu başarmıştı? Çünkü dilin keşfiyle birlikte anlatılan hikayeler, kolektif bilinci oluşturan ve karşılıklı güvene dayalı ilişkiler sadece Homo sapiens'e özgü olmuştur. Hayal kurma, kurguya inanma, hikayeler anlatma, ekonomi, özgürlük, eşitlik, hak, adalet, dinler, mitler, para gibi kavramlar insanın zihninde olan soyut şeylerdir. Gerçekte hiçbir değeri yoktur. İnsanlar kolektif olarak inanmak istedikleri için varlar. Bu kavramlara inanmak ve vaat edilenlere güvenmek zamanla sapiensin dünyadaki tek insan türü olmasını sağlamıştır.
Bir rakibin olmayışı onları yerleşik yaşama geçirmiştir ardından tarım devrimini getirmiştir. ''Tarihin en büyük aldatmacası'' olan Tarım Devrimi kapitalizmin ilk adımıdır ve bu devrimin seslerini duymamak işten bile