melek yiğit
@mlkyigit
Kendi halinde ve gelişmekte olan bir #okuyananne ️
Insta / melsvekitaplari /
Şu anda okuduğu kitap
"Sanki yürüyenler canlı insanlar değil de etten kemikten yoksun bir gölgeler ordusuydu."
Savaşta deliren insanları duymuşumdur. Fakat burda, bu kitapta yalnızca insan değil, toplumları topluca delirten bir unsur ele alınmış. Kitapta, savaşı okuyoruz ama okurken tüylerimiz diken diken oluyor. Çünkü kitabın ilk sayfasından son sayfasına hatta son cümlesine kadar savaş ve savaşın getirdikleri..
Kızıl kahkaha; cinneti, bozulan akıl sağlığını, yitirilen canları, akan kanları, yaşanan o vahşet dolu günlerin gecelerin taa kendisini yani hissedilen acının kelime karşılığı olan bi simgesi diyebilirim.
Konu olarak, savaş ve savaşın vahşeti üzerinde duran bir eser. Bunu da savaşta bacaklarını kaybetmiş bir asker ve askerin kardeşinin gözünden okuyoruz. Askerin duyguları ve askerin ardında kalanların, şehirde bekleyenlerin duyguları çok çok güzel aktarılmış. "Kızıla boyanan topraklar" kitabın en temel ifadesi, olgusu bence..
Velhasıl kelam..
Savaşların olmaması dileğiyle diyeyim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Buck, iyi huylu, terbiye ve eğitim almış, hiç bir zorluk ve şiddetle karşılaşmamış bi çiftlik köpeğidir. Bir gün çitfliğin bahçıvanı Buck'ı gizlice satar ve Buck o günden sonra hayalinde bile düşlemediği günler yaşar. Soğukla mucadele eder, üstünlük taslayan köpeklerle uğraşır, bilmediği yerlere sürüklenir, kırbaçlanır, ac bırakılır, su verilmez ve gün geçtikçe daha çok işkence ve ızdırap türleriyle tanışmak zorunda kalır. Yani sakin bi hayattan alınıp vahşi doğayla mücadele edeceği hayatla tanışır Buck. Bu yolculuk Buck'ın bi nevi evrim geçirip en korkulan, en güçlü, en kuvvetli bi köpeğe dönüşümünü anlatıyor. Tıpkı biz insanlarında yaşadıkça güçlenmemiz gibi..
Yani kitaptaki karakter her ne kadar köpek olsa da, geri planda köpek terimi ile insanoğlunun da çektiği çileleri kaleme almış yazarımız aslında. Zaten okurken farkında olmadan köpek olduğunu unutup sanki bi insanın düşüncelerini okuyup, duygularını anlıyoruz. Bu yuzden beğendim. Diyecek tek kelime bu sanırım..
Velhasıl kelam..
Okuyun.. Okuyun.. Okuyun..
Uzun zamandır klasikler okuduğum için genç kurgu okumayalı çok olmuştu. Kitabı genel olarak sevdim elbette ki, bu tarzda okumayı sevdiğim için..
Lise öğrencilerinin duygu ve değişimlerini anlatan, ailesel sorunların ne derece etkili olduğunu dile getiren çabucak okunup bitirilecek bi roman.
Annesinin ölümünden sonra okulu bırakmış bir lise öğrencisinin intikam adı altında bıraktığı okulu silahla basmasını, okuldaki öğrenci ve öğretmenlerin hepsini rehin almasını, rehin alınan çocukların duygularını, o anlarda yaşanan vahşeti, öldürülen insanları, öğrencilerin yaşadığı yalnızlığı, içe kapanıklığı ve bu gibi daha bi çok duyguyu her öğrencinin kendi ağzından, düşüncelerinden okuyoruz.
Kitabın konusu çok fazla abartılacak türden değil ama yazar belli düzeyde güzelce işlemiş konuyu bana göre.. Ayrıca okudukça karakterlerin değişimini, birbirine karşı bağlanmalarını, yaşanılanlar karşısında bir olmaya çabalamalarını çok sevdim.
Uzun soluklu derin anlamlı kitaplarınızın ardında çerezlik niyetine okuyabilirsiniz, nefes almak adına..
