Nazım Hikmet
İyi günlerimde çok eller uzanır ellerime Resmimi, suratımı başköşeye asarlar Fakat, demir kapıların her kapanışında üzerime Ardında taş duvarların her kaldığım zaman Ne arayan beni, ne soran... Eeeeehhh, daha iyi be, bunun böyle olduğu. Minnetim ve borçluluğum yalnız sana kalsın İyi günlerimde benim unuttuğum insan eli Nasılsın?
Şiir