"Bızı kimse tanımamış," diyordu ses uzaklardan yankılanırcasına, "Bızım varlığımızı hiç kimse bilmemeli... Ve ne yaptığımızdan ve varlığımızdan haberdar olmamalı... Bizı kimse olmadığı takdirde işimızı yürütebilıriz. İnsanların yaşamlarından saatler, dakikalar, saniyeler aşırmak çok güç bır ış. çünkü onların tasarruf ettikleri her an, onlar içın bır kayıp.. Bizım içinde kazanç. Onları bırıktırıyoruz.. Onlara muhtacız.. Zamana doymak bilmez. Ah, zamanınızın ne değerli olduğunu sızler bılmezsınız. ama bız. biz iyi biliriz... Sizleri ke kemiklerine kadar sömürülür. Hep daha fazlasını.. Daha, daha fazlasını. çünkü bız de çoğalıyoruz... Daha çok.
Gittikçe daha çok."