Meva Man
@mmevaa
27 Haziran 2005
68 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Kitabı bitirdikten sonra kafamda psikoloji uzmanlığını eledim. Artık psikiyatrlara ve psikologlara on kat daha fazla saygı duyuyorum. Empat kişilikler okumadan önce tekrar düşünsün. İncelemem bu kadardı. Keyifli okumalar.
Reklam
Söyleme Bilmesinler/ inceleme1000Kitap
Ben 1k da alıntı bırakıp kaçan tayfadanım aslında ama bu kitabın kapağını kapattıktan sonra kitapla ilgili duygu ve düşüncelerimin kesinlikle uçup gitmesini istemediğimi fark ettim. Öncelikle bana uzun aradan sonra inceleme yazdıran bu kitabı tabiii ki de ilk fırsatta okumanızı isterim.
>>>Genel hatlarıyla kitap geniş bir ailenin her ferdine teker teker odaklanıyor.Aslında aynı hikâyeye farklı pencerelerden de bakıyoruz diyebilirim. Kitap ailenin ortanca oğlu Ethem’in penceresinden başlıyor ve de onunkiyle de bitiyor. Şermin Yaşar gibi benim de en derinden hissettiğim karakter Ethem’ciğim oldu vefakat Ethem’le beraber hangi karakterin ağzından hikâyeyi dinlersem oyumu ondan yana kullandım. Kitap boyunca hangi karaktere kızdıysam sıra onu dinlemeye geldiğinde o karakterle sarılıp helalleştik.Kitabın en sevdiğim yanı da bu oldu.Gerçek hayatta da kapalı kapılar ardında kimin ne yaşadığını, nasıl yaraları olduğunu, nerelerden incindiğindiği bilmeden herkesi kendi terazimizle yargılarız ve hepimiz de kendi hikâyemizde haklıyızdır. Kitap da da geçtiği gibi “Bu kadar değildi kimsenin hikâyesi, biz olana bakıyorduk” bana kalırsa olanla da yetiniyoruz. Çünkü herkesin hikâyesi kendine yetiyor ve bir yerden sonra olay, kitabın son satırlarında da yer verdiği şekilde noktalanıyor: >“Yeter bildiklerimiz be Ethem” dedi. “Çok bilmek de iyi değil. Söyleme bilmeyeyim…”
Her düşünceden ve kesimden insanın kitabını okumak için başlamıştım bu kitaba. Yazar yaşanmış çok dokunaklı bir hikayeyi ele almış vermek istediği mesajı da açıkça ortaya koymuş fakat ben yazarın üslubunu aşırı basit buldum kitabın edebi bir yanı yok.Ortaokul düzeyinde bir kitap, kitaptan beklentisi edebi ağırlıklı olan kişilere tavsiye etmiyorum.Konusu ve verilmek istenen mesaj dışında pek bir şey katmıyor okuyucuya.
İnsan dediğimiz varlık acı duyabiliyorsa CANLI, başkasının acısını duyabiliyorsa İNSANDIR.Hepimizin insan olduğunu hatırlamaya ihtiyacı olduğu şu dönemlerde Uçurtma Avcısı bu gereksiniminizi fazlasıyla karşılayacaktır.
Livaneli bu kitapta okuyucuya birçok konu hakkında bilgi sahibi olma olanağı sunmuş. Tabi Livaneli’nin bu konular hakkında fikirlerini benimseyip benimsememek size kalmış. Özellikle Adolf Hitler’in Yahudiler’e yaptığı zulüm hakkında bi fikrim olsun hem de su gibi akıp giden bir roman okuyayım diyorsanız tavsiye ederim.
