Oğuz Atay, keşke yaşasaydı da tanışma imkânım olabilseydi.. Postmodernist anlatımı, kendine özgü havası ile tekrar farkını hissettirdiği bir eser. Çok fazla anlatılacak gibi değil de daha çok okunarak tadı çıkartılacak gibi...
Telefonla konuşurken yanımda "Kim o ? Ne diyor, kim o? Kimle konuşuyorsun lan?" diyen arkadaşın ağzına inşaat küreğinin tersiyle 7 kere vurasım geliyor...