orada o kadar çaresiz ve dokunaklı bir oturuşu var ki, insan gülsün mü ağlasın mı bilemiyor. Yanındaki köpek de aynı onun gibi görünüyor. Sahibine yaslanmış, oturuyor. Hala büyük ve yumuşak olan patileri iki yanından sarkıyor. Ama sahibi daha kırılgan, daha acınası ve kocaman gözleriyle dünyaya daha bir mutsuz bakıyor. Tanrı ikisinin de yardımcısı olsun.
"Kırk, kırk beş yaşlarındaydı, siyah saçlı, esmer tenli, şakağında yara izi olan bir adam tarafından."
"Evet öyle ama ismi ne?
"Ah bunu bende bilmiyorum."
Sayfa 118 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor