İsmail Hakkı'nın sözleri beni hiç şaşırtmadı. Ne söylüyorsa doğruydu. Sonumuzun neye varacağının bilinmediğine ise zaten söz yoktu. İşler her gün daha kötüye gidiyordu.
Tahrikler, casusluklar yapıyorlardı. Biz zaten kendi ülkemizde kendi beslediğimiz casuslarla iç içe yaşıyorduk. Böyle bir devlet idaresinde devlete saygı ebetteki zayıflıyordu.
Burada kimse kimseden korkmazdı. cesur insanlar arasındaydık. herkez birbirine inanırdı. memleketin halini ve nerelere sürüklendiğini ise zaten herkeste açıkça görüyordu. kaldı ki neyi, kimden gizleyecektik.