momof
@momof
7 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şehri İstanbul dan şehirlerin annesi Mekke ye kimi zaman insanın, kimi zaman hastalığın, kimi zaman uçsuz bucaksız çölün, kimi zaman da din kardeşinin zulmüne karşı hem mübarek hem de zorlu bir yolculuk. Yolcularımız Mekke ye hediyelerle beraber bir orduyla yol alan sürre alayında yol alıyorlar. Bir müderris, bir mülazım, bir kuşbaz, bir berber, bir bezirgan, iki deveci, bir seyis ve bir de meczup. Tabii bir de Barak. Nadide Sultan ve Fatma can... Yahya kardeş ve Hüdayi canın mecaraları sanki birer geçmiş zamana açılan pencereler. Kutsal olana yolculuk. Savaş ve çöl. Çölün hem ateşi hem gece ayazı. Yolun sonu mu güzel, yol mu güzel yoksa yolculuk mu? Ya da yoldaş mı? Hepsi de ayrı ayrı güzel.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ölmek isterken, ölümü beklerken yaşamayı unutan bir adam. İnsan ne kadar istese de ondan uzaklaşan hayallerinin peşinde hep mi eli boş kalır böyle? Yaşamayı unutan delimiz bir gün de nefes almayı unutunca işte olanlar olmuş.
" İnsan kendi varlığını hissettiği zaman ne kadar acı ve korkunç oluyor."
İnsanın ömrü bir roman olurken ölümü bir tragedya nasıl olur bunu anlatan yazarımız, her ölümün yalnız ölen için bir son olduğunu 5 hikayede de vurguluyor resmen.
Kimse huzurlu ölmüyor, pişman olmadan hayata gözlerini yuman var mıdır aceba bu klişelerin ayakta tuttuğu dünyada?
Çok sık düşündüm, benim ölümüm nasıl olacak diye okurken hikayeleri. Zihnim her seferinde bu düşünceyi uzaklaştırdı resmen. Biyolojik savunma sanırım. Hep merak ettiğimiz sonumuzun var olduğunu bir türlü kabul edemiyoruz. Romanımızın bir sonu var biliyoruz, bir türlü de sonunu getiremiyoruz. Bilinmeze olan yolculuk bu kadar mı korkutuyor biz insanı?
'Ben hasta bir adamım.. Kötü bir adamın.' diye paylaşımına başladığı kitabında yazarımız hepimizin aslında sahip olduğu kişiliğimizi, insanlığımızı ortaya koyuyor.
Ne kadar iğrenç mahluklar olduğumuzu ifade ettiği yerlerde, bizler okurken onun yarattığı antikahramana söverken aslında ne kadar da onun bizler, bizlerin de o olduğunu görüyoruz.
Kahramanının adının dahi olmadığı kitaba aslında bizlerin birer özne olduğu insanın beynine sonradan vuran bir balyoz darbesiyle tüm bildiklerimiz yerle bir oluyor.
