Montıgne 'ınsan ' adlı eserınde ınsanı felsefı ve dusunsel olarak ırderlerken Montaigne’e göre insan, kararsız, değişken, yanılmaya açık bir varlıktır. Ne tamamen akıllıdır ne tamamen delidir. Ne tamamen iyidir ne tamamen kötü.
Bu metin, insanın: tutarsızlığına ,kendini beğenmişliğine ,kendi sınırlarını görmezden gelişine
dair düşünsel bir eleştiridir.
Monteigne"a gore insan İnsan bir gün cesur, ertesi gün korkaktır.bazen cömerttir, bazen kıskanç,yani insan sabit bir varlık değildir. İç dünyası sürekli dalgalanır. İnsan kendini “akıllı varlık” sayar ama sık sık yanılır.Bilmediği şeyleri bildiğini sanır.
Montaigne bu konuda oldukça sade konuşur:
“En büyük cehalet, kendini bilmezliktir.”
İnsan kendini evrendeki en değerli varlık görür,diğer canlıları küçümser, doğaya hükmettiğini sanır.
oysa aslında doğanın bir parçasıdır, ona üstün değildir.
Eserde monteigne Açık ve sade bir dil kullanır,konuşur gibi yazar, sanki bir dostuna anlatıyormuş gibidir,karmaşık terimler yerine günlük ifadeleri tercih eder,okuyucuyu düşünmeye davet eder, “öğretmez”.
MONTAIGNE | - | DENEMELER
Baştan hemen belirteyim ölmeden önce okunacak eserleriniz diye bir liste ya da benzeri bir planınız varsa eklemeniz gereken o harikulade eserlerden birisidir. Çevirinin güzel ve anlaşılır olduğunu bazı cümleleri okuyunca hayatın kaynağını bulmuş gibi hissedeceğinizi düşünüyorum yani ben öyle hissettim. Çevirenin Önsözleri de eseri tercüme ile kalmadığının yaşadığının bir parçası niteliğinde olup es geçmemenizi salık veririm. Çevirmenin önsözlerinden iki kesidi de buraya eklemek istiyorum: "Montaigne çevirileri yıllar yılı, zor olduğu kadar da tatlı bir uğraş oldu benim için. Çevirdikçe sevdim, sevdikçe çevirdim onu. Güzelim dilini hala rahatça anlar duruma gelmiş değilim. Ona söylemediğini söyletmek korkusuyla, çevirmediğim, çevirip bastırmadığım parçalar, çevirdiklerimden daha fazladır. Biz daha dün yaşayan yazarlarımızı Ahmet Haşim'i bile, yeni Türkçeye çevirirken, Fransızlar Monteigne'in dört yüz yıl önceki dilini yeni Fransızcaya çevirmeye kıyamıyor ya da cesaret edemiyor." / "La Nouvelle Revue Critique"te Henri Gillemin, Monteigne'in Denemeler'de kendini tanıtmak gibi imkansız ve gereksiz bir işe giriştiğini, böyle yapmakla da işten kaçmış, kusurlarını düzeltecek yerde itiraf etmiş olduğunu söylüyor. Denemeler on yedinci yüzyıldan beri buna benzer hücumlara uğrar. Fransa'nın başına gelen felaketlerin sebebini Monteigne ve benzeri yazarlarda bulanlar bile olur. Monteigne insanda iman bırakmazmış, okuyanı sistemli bir düşünceye geçmekten alıkoyarmış, hayattan uzaklaşıp tembelliğe, uyuşukluğa götürürmüş..."
Önsözleri bile bu kadar muhteşem içeriklerden oluşan bir kitap tabii ki özel bir kitap olmalı. Monteigne'in bu kitabı 23 yıl içinde yazdığı söylenir ve "Ben kitabımı yaptığım kadar kitabım da beni yaptı"der.
Denemeler türünü ortaya çıkartan yazarımız kitabında
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendini arada bir tekrar etse de iyi bir inceleme. Monteigne'in hayatını, fikirlerinin nasıl meydana geldiği ve devamında onlardan nasıl vazgeçtiğini öğreniyoruz. Dürüstlüğü savunan, ölümü düşünen ve düşünmekten rahatsızlık duymayan birisi. Okunabilir fakat sıkıldım.
Sarah Bakewell’dan okuduğum ikinci kitap. Yine enfes bir anlatım vardı.
Yazar bu kitabında, Montaigne ve onun yüzyıllara meydan okuyan eseri Denemeler’in hayatını anlatıyor. Bunu yaparken de ‘‘Nasıl yaşanır?’’ sorusuna 20 maddede cevap vermeye çalışıyor. Bu yolculukta Monteigne ve eserini daha çok tanırken, dönemin inançlarını, toplumun yapısını ve bazı önemli olayları da okumuş ve öğrenmiş oluyoruz.
Sakin bir kafayla ve Denemeler’le beraber okunabilecek (ben öyle yapmadım maalesef) çok güzel bir kitap.
Nasıl Yaşanır ya da Bir Soruda Montaigne'in HayatıSarah Bakewell · Domingo Yayınevi · 2013118 okunma
Bir dost edinmek istiyorsanız bu kitaptan çıkan monteigne'nin sesi kulağınızdan içeriye her daim naif, içe işleyici, saf bir samimiyetle ve bir melodi halinde öyle güzel süzülecek ki dha önce neden yanımda yoktun diye bir serzenişte buluncaksınızz. Neyse daha fazla gvezelik yapmadan incelememe geçeyim.
Bu eser sadece kendi dönemi için değil, çağlar boyunca her dönem için büyük bir evrensel değere sahiptir. Montaigne, insan doğasının karmaşıklığını ve derinliğini keşfetme konusunda benzersiz bir yeteneğe sahip bir düşünürdür. Onun denemeleri, insanoğlunun evrensel meselelerine dair samimi ve dürüst bir bakış sunar. Montaigne'nin yazıları, bireylerin kendi iç dünyalarına ve yaşamlarına dair derin bir anlayış geliştirmelerine olanak tanır.
Montaigne'nin kendini tanıma ve içsel çatışmalarla başa çıkma konusundaki görüşleri, insanın varoluşsal sorunlarını anlama ve çözme sürecinde rehberlik eder. Onun felsefesi, kişisel deneyimlerin ve iç gözlemin önemini vurgular. Montaigne, kendi yaşamını ve düşüncelerini açıkça paylaşarak, okuyucularına da aynı derecede samimiyetle kendilerini sorgulama cesareti verir. Bu yaklaşım, onun eserini zamansız kılar ve her yaştan ve kültürden insanın ilham alabileceği bir kaynak haline getirir.
Montaigne'nin sıkça referans aldığı Antik Yunan ve Roma filozofları arasında özellikle Sokrates, Seneca, Epikuros ve Plutarch yer alır. Bu filozofların düşüncelerini kendi görüşleriyle harmanlayarak, Montaigne, insan doğasının evrenselliğini ve değişmezliğini gözler önüne serer. Özellikle Seneca'nın içsel gözlem ve kendini sorgulama konusundaki düşüncelerini sıklıkla dile getirir. Seneca, Lucilius'a yazdığı bir mektupta, bir gün kendi iç dünyasına dönerek uzun süreli bir iç gözlem yaptığını anlatır. Bu süreçte Seneca, kendi hatalarını, zayıflıklarını
Güzel AnılardıEdebiyat
İlk defa deneme türünde bir kitap okudum. Genelde roman veya öykü okuyordum. Denemeyle tanışmam Nazan Bekiroğlu ve Mimoza Sürgünü ile başladığı için mutluyum. Çünkü beni denemeye karşı ılımlı yaptı iyice. Bu kitapta yazarın günlük koşuşturmacası içinde fırsat bulduğu her an kalemini eline alıp görüp duyduklarının tanıklığına bizi de dahil etmesi var. Rusya'yı İran'ı Suriye'yi Kudüs'ü kısaca gördüğü her yeri bizim için de fotoğrafını çekermişçesine anlatmaya çalışmış ama bir o kadar da içinden geçenleri duygularını yedirmiş satır aralarına. Kitap 276 sayfa ve bölüm genel olarak 2-3 sayfada bir başlık değişiyor bazen önceki başlığın devamı olan yazılar oluyor bunlar bazen de tamamen bağımsız bir konuya ani bir geçiş yapılıyor. Yani yoğun bir çalışma hayatı olanların bile 5 dk ayırıp bir bölüm okuyabileceği şekilde sıralanmış. Alışageldiğim gibi bir olay örgüsü yok olayın bazen başından bazen ortasından bazende sonundan kesitler var. Vel hasıl benim gibi roman ve olay örgüsü odaklı okumalardan sıkılan veya farklılık arayanlar için ilaç gibi bir kitap olmuş. Bu nedenle hem Nazan hanıma hem de Denemelerin kurucusu kabul edilen Monteigne teşekkürlerimi sunarım.