Uyu ,zavallı çocuk, münevver mai bir semanın baran-ı elması altında tulü'nu bekleyen ümit güneşini görmeye çalışarak; derin, uzun bir tesliyet uykusuyla uyu !..
Ve hayatında ilk defa olarak ağır, ciddi düşündü, kaldı.
Hayat bir an içinde, ona, en çıplak ve en kaba haliyle görünmüştü
Bu dünyada her şey ne bayağı, ne beyhude, ne kirliydi!..
Bu dünyada güzellik bir hayal, sezgi bir efsane, asalet ve zarafet, insanın üstünde hafif bir cilaydı.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.