Eylem: Sizİnsan ve Duygular
Yuda'nın kendini astığı erguvan ağacının altında, çarmıhını sırtında taşıyan için oturup ağlamak yerine koşmayı seçtiniz. Kalbin depremleriyle yetinmediniz. Soluksuz ve sınırsız, sorgusuz ve sualsiz attınız kendinizi gerçeğin kucağına. Susmanın meziyetle, söylemenin ticarî bir kelime kadrosuyla ölçüldüğü bir yangının ortasında. Hakikatin örtüsüne bürünerek çıplak kalmayı, ödünç pembe incili kaftanlara tercih ettiniz. Bildiğiniz, bilmediğinizi izah etti sonunda. Görünürde yitirdiniz. "Yitme" dendikçe yiten sizdiniz. Ama görünürde, sadece görünürde. Kâr hanesindeydi tesciliniz, kâr gerçekte sizdiniz.
Savaşçının Dürbününe Düşen Ceylanİnsan ve Duygular
Hakikatin lisanıyla konuşan eski bir hayatın ufuklarında, avının tuzağına düşmüş bir avcı imgesi kadar anlamlı daha ne olabilir ki? Avcısının arkasına takılmış tıpış tıpış giden bir ceylan imgesinin dışında tabii!
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Arka bahçe**Duygu ve Düşünce
Görünen daima ön bahçedir. Temiz ve tertiplidir. Ama size dair ve size yabancı. her şey arka bahçede olur. Başlangıçlar arka bahçe-de, bilmeyiz. Bitişler arka bahçede, yine bilmeyiz. Ceylanlar su içer arka bahçede, biz izin vermeden. Ceylanlar vurulur arka bahçede, biz görmeden. Bizden içeri bir biz varsa, arka bahçede. Kaçtığımız, boğduğumuz, yaktığımız biz, arka bahçede. Varlığımızın gereklilik şartı arka bahçe, yokluğumuzun yeterlilik şartı yine arka bahçe.
Üstelik güz de arka bahçelere gelir önce. Oysa ön bahçelerde "hâlâ" yaz hüküm sürer gibidir.
Aynaların KırıklarıDuygu ve Düşünce
Hayat dağılır, muhit dağılır, tabiat dağılır.
Söz dağılır, yazı dağılır, ses dağılır.
Suret dağılır. Siret dağılır.
Dağılan kalptir aslında vahdet ve talep makamında.
Aynadan beklediğimiz, söz. Aynaya verdiğimiz, söz.
Ya ayna kırılmışsa?
Kırık aynanın lisanı, hali kadardır.
Söz yok. Lisan-ı hal. O kadar.
Hüznün sularında kırılan ayna kendisinden başka ne göste-rebilir ki?
Üzerinden gölge geçen dünyaHayata Dair
Zaten güneş altında söylenmemiş hiçbir sözün kalmadığı şu dünyada gölgeler de katlanarak büyümez mi?
Ve her şey bir gölge oyunu değil mi küsuf-ı tamme kavsinde?
Gölge. Kendisi yerde olmakla birlikte müsebbibi gökte olan gölge.
Bir sis yazısıDin
Tevbe günahı setr eder, muhabbet kusuru. Kudret güçlüğü, itimat şüpheyi, ikram ihtiyacı.
◆Tersine bir akış da geçerli. Kış baharın eserlerini, karanlık aydınlığı, nisyan hatırayı örter.