Her an bir uçurumdan aşağı düşebilirim. Ya da kendimi bir labirentin sonsuz karmaşık dehlizlerinden birinde bulabilirim. Dahası, bizatihi ben, kendim yani, bir uçuruma dönüşebilir, bir labirentten ibaret kalabilirim,
Öyleyse kendim de kendim değilim. Üstelik kendimde değilim.
İhanet kol geziyor. Kendi kendime ihanet etmek için, kendi kendime de her an izin verebilirim. Kendimden kaçıp sığınacağım kendim bir türlü barışa yanaşmıyor. Kırık aynalarda çoğalan yüz lerimin sahtekârlığından bıktım usandım. Hangisine "ben"im diye yönelsem, sonunda hep aynı çıkıyor: Bu da ben değilmişim. Gidecek yer yok, nereye gitsem aynı yerdeyim