Berzahta el yordamı ile aramaya alışmış olanlar, ışıkta karşılaşacakları gerçekten ürküyor.Çünkü berzahın karanlığında arayıp da bulamamak bir mazeretken, ışık bütün mazeretleri silip götürüyor.Bu, bir bakıma, insanın kendinden de ürkmesidir.Karanlıkta ne hale gelmiş olduğunu,nasıl perişanladığını sezinleyenler bu halleriyle ne kendi kendilerini görmek istiyor, ne de başkasına görünmeye tahammül edebiliyor.