Varlığıma nedensizlikten delirdim ben.Hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan.Hepsini giydim.Hiçbiri olmadı.Hepsi dar geldi.İnansaydım herhangi birine,uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim.Okyanuslar kırmızı olurdu.Pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi.Ama inanamadım.Bir türlü inanamadım…Bütün hayat bir illüzyon .Benim gibi,Kayra gibi…
Zaman denen başlangıcı bulunmayan olgudan sonu asla gelmeyecek geleceğe değin erkekler kadınları, sevdalarını asla dillendirmeden sevdiler, Tanrı, hiç dillendirmeden her iki cinsi de sevdi ve boşluk aslında boşluk değil, zira içini dolduracak bir şey olmadı.
Meleğin saflığı değildir asıl değerli olan, uçabilmesi de değildir. Bir melek her yerde her an şablonu kırıp cennetini bulur; melek en derindeki öze inme ve istediği anda oradan çıkma gücüne sahiptir.