Yasim ilerledikce, siir kitaplarinda Yelda‘nin gözü uyku tutmayan, bitmek bilmez gecenin sona ermesi, günesin dogup onlari sevdiklerine kavusturmasini bekleyen asiklara aci çektiren, yildizsiz bir gece oldugunu okudum. Sürreyya Tehariyi tanidiktan sonra, haftanin her gecesi benim icin Yelda olup çikti.
Halime demirisik diye bir yazardan bu gün bir alinti okudum. Aman tanrim böyle insanlarin kitap cikarmasi ve daha da korkuncu okuyucu kitlesi bulmasi ürkütücü. Sabahtan beridir ben ne okudum diye düsünüyorum.