Yasim ilerledikce, siir kitaplarinda Yelda‘nin gözü uyku tutmayan, bitmek bilmez gecenin sona ermesi, günesin dogup onlari sevdiklerine kavusturmasini bekleyen asiklara aci çektiren, yildizsiz bir gece oldugunu okudum. Sürreyya Tehariyi tanidiktan sonra, haftanin her gecesi benim icin Yelda olup çikti.