merve sahra
@morvizm
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“İnsanların unutamayacağı, hatta unutmaması gereken bazı günler vardır ama yaşarken böyle günleri, hayatının değişmekte olduğunu fark etmez insan, kendisine nişan almış bir avcının varlığını sezemeyen bir ceylan gibi sakin sıçrayışlarla yürüyüşüne devam eder.”
“Dünyayı bir sahne gibi düşünelim. Herkesin kendi dilinden yaşadığı kusursuz bir öyküsü var. Bir insanla yakınlığımız, yaşadıklarımızın derinliği kadar onun oyununu, öyküsünü görebiliriz. Bazılarını çok, bazılarını daha az.”
Bu kitapta da anlamamız, görmemiz gereken, bu çocukların yaşadıkları. Hepsinin hayalleri, umutları, yapmak istedikleri eylemler var. Kimisinin engeli köyü, kimisinin ailesi, kimisinin töre, kimisinin yoksulluk, kimisinin de başlı başına coğrafyası. Cezaevinden dönme demir parmaklıkları olan bir okulda, ailelerinin her an onları okuldan alıp evlendireceği korkusuyla eğitim öğretim gören yüzlerce kız çocukları, “Keşke ablalarım erkek olsaydı, o zaman ailem okula gönderirdi.” diyen erkek çocukları var bu kitapta.
Yine de her şeye rağmen bu çocukların umutları var.
“Dünyayı bir sahne gibi düşünelim. Herkesin kendi dilinden yaşadığı kusursuz bir öyküsü var. Bir insanla yakınlığımız, yaşadıklarımızın derinliği kadar onun oyununu, öyküsünü görebiliriz. Bazılarını çok, bazılarını daha az.”
