dilhun”
@mpiaf
Reklam
Ben sizin gözlerinizin parlamasına, beni aramak için tepeleri tırmanmanıza, uyuşukluktan kurtulup bana bir kitap ya da bir çiçek getirmek için şehre koşmanıza, benim için gülmenize ve hayata bağlanmanıza değer veriyorum. Bir hata işliyorsam, sonradan buna vahlanacaksam (elini kalbine koyarak) hiç olmazsa şuramda duyuyorum ki, gelecek günler benim yüzümden fena olmayacak. Demek kader bana engel oldu, Tanrının isteği bu değilmiş diyeceğim.
Hayır, siz kalpsizsiniz. Ağlamamı istemediğinizi söylüyorsunuz; öyle olsa beni ağlatmazdınız...
Oblomov ellerini göğsünde kavuşturarak:
Ama ben nereden bileydim? diye haykırdı.
- Seven bir kalp bilir: Ne istediğini, neler olabileceğini önceden kestirir. Ben dün buraya gelecek durumda değildim; konuklarım vardı; ama beni beklemek sizi üzer diye, uykunuzu kaçırırım diye geldim; size acı vermek istemedim. Sizse... siz beni ağlar görmekten zevk alıyorsunuz.
Beni ağlatmak elinizdeydi, ama gözyaşlarımı durdurmak artık elinizde değil... O kadar güçlü değilsiniz.