Tokat niyetine bir kitap daha okudum, üstü kapatılan bir konu hakkında daha neler olabilir ki dedim sürekli ve her bir kadının hikâyesini dinledikçe düşündüğümden çok daha fazlası oldu.
Üzülüyorum kadınlara yapılanlara, nefret ediyorum kendine kadınları ‘mal’ niyetine hak görenlere. İğreniyorum bu kirli düşüncelerden, sapıkça zihniyetlerden. Öfkeliyim adına erkek denilen mahlûklara. Deliriyorum ifşa olması gerekirken tacizin, tecavüzün üstünü kapatanlara, hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam edenlere, mahvolan bir hayata duyarsız kalanlara… Daha nice duygu besliyorum olanlara, bitenlere...
Bir de şu zihniyeti anlayamıyorum: namazında, niyazında, orucunda olan adam hiç birine tecavüz eder mi canım? Eder. Bunun cevabı bu kadar net. Polis gözaltında işkence ile tecavüz eder, doktor muayene sırasında tecavüz eder, baba sahur vakti namazını kılıp çocuğuna tecavüz eder, üvey baba karısını döver çocuğuna tecavüz eder, komşu çocuk doktorculuk oynarken küçücük çocuğa tecavüz eder, kocası sırf karısı istemiyor diye zorla ona tecavüz eder, gümrükten geçerken oradaki polisler de rüşvet niyetine tecavüz eder, dede evde kimse olmayınca torununa tecavüz eder, dayı inşaata götürür cin yaptı der yeğenine tecavüz eder, evlisindir çocukların vardır kardeşin sana aşıktır tecavüz eder, kültür sahibi, çok bilen, yüksek makamlı bir arkadaş da tecavüz eder, teyzesiyle annesini aldattığı için şantaj niyetine bir baba çocuğuna tecavüz eder, biri de kız arkadaşını beğenmiyorum ben seni beğeniyorum diye sevgilisinin arkadaşına tecavüz eder. Tüm bu saydıklarım tecavüz eder de orucunda, namazında, iyi gördüğünüz adamlar niye etmesin? Bu saydıklarımın çoğu namazında niyazında ama tecavüz edebiliyorlar. Bu saydıklarımı uydurmadım maalesef, hepsi kitaptan örnek.
Artık her erkek gözümde