kardeşini doğurmak!
Ben bu kitap için ne yazsam az kalacaktır ama naçizane bir şeyler yazmaya çalışacağım boğazımda oluşan yumrularla beraber.
Ensest gerçeğini halı altına itmekten gocunmayan, tecavüze uğrayan kadını tecavüzcüsüyle evlendirip mutlu olacaklarına inanan bir toplumun kanayan yaraları bunlar. Komşumuzun evinde, karşı apartmanda, kendi evlerimizde, köyde, şehirde; yaşlısı, genci, okumuşu, cahili, kültürlüsü, kültürsüzü, inançlısı, inançsızı; doktoru, hâkimi, çiftçisi, şairi; abisi, babası, dayısı, kuzeni, dedesi, annesi bu çirkin ve kabul edilmesi imkânsız olan eylemi gerçekleştiriyor ne yazık ki. Sanmayın ki iyi gördüğünüz insanlar yapmaz bunu. Dürtüsünü kontrol edemeyen her insan –insan demeye dilim varmıyor- bu iğrenç davranışı -o küçücük bedenlere- reva görüyor.
Kitapta yutkunamadan okuduğum birçok mağdurun hikâyesi var. Kendi güçsüzlüğünü ve egosunu çocuğunun zehirlenen yaşamından daha önemli tutan anneler var. Sırf rızası vardı söylemiyle suçlulara iyi hal indirimi veren hâkimler var. Çocuğun psikolojisini göz ardı edip defalarca çocuklardan ifade alanlar da var. Neden oraya gittin, diyerek aşağılayıcı sözler söyleyen kişiler de. Sen de tahrik etmeseydin babanı, şort giymeseydin, diyen de. Babanın ihtiyacını gider kızım, diyen de. Seni öldürürüm birine söylersen, diye tehdit eden de. Babasından kendine kardeş doğuranlar da. Kızına bu doğumda yardım edip çocuğu polisin önüne atan da. Akrabası tecavüz ettiği için çocuğa kol kanat germek yerine sırf kaçtığı ve töre kurallarına uymadığı için abisi tarafından öldürülen de. Defalarca intihara kalkışanlar da. Kan donduran ve aklıma daha gelmeyen nicesi ve duymadığımız gün yüzüne çıkmayan kaç vaka daha var kim bilir.
Artık bilinçlenmemiz lazım, çocuklara ayıptır diye cinsel eğitimi vermekten kaçınmamak lazım, var olan
DostaViski isimli okura yanıt verildi
hâle
teşekkür ederim duygularımız karşılıklı 😍🥳 okuyan insan elbet karşılaşacaktır ama neden daha önce olmasın değil mi? bu yüzden amacınızı çok iyi anlıyorum. Umarım sadece okumakla kalmaz bir şeyler, kanayan yaralara merhem olur okuduklarımız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Psikiyatr Julius Hertzfeld, düzenli olarak gittiği doktor kontrolünde, cilt kanseri olduğunu öğrenir. Sağlık durumundaki bu ani ve sarsıcı gelişme onu, kendi hayatı hakkında sorgulamaya iter. Doktorunun bir yıl sağlıklı kalacağına dair verdiği güvenceyle tam olarak nasıl bir hayat sürmelidir? Hastalarına nasıl davranmalı ve tedavilerinin devamı konusunda nasıl bir süreç izlemelidir? Yaşamını sorgularken aslında yaşam amacının mesleği olduğunu fark eden Julius, geçmişteki hastaları üzerindeki etkisini merak eder. Onların hayatındaki yerini ve onlara kazandırdıklarını. Dosyaları karıştırırken Philip Slate’in dosyası gözüne çarpar. Kendisi belki de Julius’ın en büyük başarısızlığıdır. Üç sene terapi görmüş olsa da hiçbir iyileşme göstermeyen Philip, acaba nasıl bir yaşam sürmektedir? İçinde kabaran merak duygusunu bastırmayan Julius, Philip’e ulaşır. İlk görüşmeleri gayet resmi ve soğuk bir şekilde geçer. İkinci görüşmelerinde ise Philip’in Julius’a sunduğu teklif oldukça karmaşık bir ilişkinin başlangıcı olacaktır. Sunulan teklif karşısında tek şart, Philip’in grup terapilerine katılmasıdır. Philip iyileştiğini iddia etse de Julius'ın bu konudaki görüşü çok daha farklıdır. Okurken elimden bırakamadığım bir roman oldu. Kendimi gerçekten grup seansındaymışım gibi hissettim. Karakterlerin ayrıntıyla anlatılmış olması empati yapma konusunda kolaylık sağladı. Yalom okuyun, okutturun pişman olmayacaksınız Özellikle psikoloji alanına ilgisi olanlara duyurulur!
NOT: Sürekli olarak ertelediğim bir yazardı Yalom. Bana bu ay okumam için Nietzsche Ağladığında kitabını veren canıım arkadaşıma @mpulasteri özel teşekkür ediyorum, seviliyorsuun :)
hâle
duygularımız karşılıklı olsa gerek💜
Sabahattin Ali, okuma serüvenime adım atmamı sağladığından ötürü benim için fazlaca kıymetli biridir, ince düşüncesinden ötürü bu dergiyi bana hediye eden 
karmabeyin e teşekkür ediyorum başlamadan…
Aksiliklerin yılı 2020 diyerek güzel bir girişle karşıladı beni Gamze İyem. Yeni bir yıla Merhaba! demenin sevinciyle bitirdim yazısını.
Sabahattin Ali hakkında bildiklerimle beraber, bilmediklerimi öğrenmek için çevirdim sayfaları. Durup yazdığı şiirleri seslendirenleri, besteleyip söyleyenleri dinlemeden geçemedim diğer sayfalara. Faili meçhul ölümü, bizi yaratacağı eserlerinden mahrum bırakması en çok üzüldüğüm noktalardan biri. Talihsiz bir yaşama ne kadar çok şey sığdırabildiyse sığdırdı o. Kaçımız talihsizliklerden güzellikler çıkarmayı bilir ki?
Ruhu Filiz ile olan anıları bir miktar duygulanmama sebebiyet verdi. Ona ve canı Aliye’sine yazdığı mektupları okuduğum için Filiz Ali ile yapılan röportaj daha anlamlı oldu benim için.
Buket Uzuner’in Hasan Ali Toptaş nezdinde tacizin ünlüsü ve ünsüzü olmayacağı, tacizin meşrulaştırılmaması gerekir alt mesajlı yazısı az ama öz bir yazı olmuş kanaatimce. Birileri bu konuların üstünü örtmeye çalışmasın artık, haykırsın ki belki utanır en utanması gerekenler.
Gonca Vuslateri’nin yazısı, kuşunu ve köpeğini kaybeden biri olarak beni ziyadesiyle duygulandırdı, kayıplarımın çoğunu gördüm yazısında, alışılmış yaşamımda onlara dair hatırıma gelen birçok anı canlandı gözümde…
Sabahattin Ali masasında çokça kitap, bir daktilo, gözlük ve kanlı bir gömlek var… daha nasıl anlatılabilirdi ki bir resimle bir hayat…
Arda Erel’in mutluluk paketleri başlıklı yazısı çokça şey anlatıyor, hayatın akışında fark edilmeyen birçok şey hatta... Çağın ve toplumun dayattığı mutluluk paketleri için binlerce insan kuyrukta, çoğu kimse kendi
karmabeyin e teşekkür ediyorum başlamadan…
Aksiliklerin yılı 2020 diyerek güzel bir girişle karşıladı beni Gamze İyem. Yeni bir yıla Merhaba! demenin sevinciyle bitirdim yazısını.
Sabahattin Ali hakkında bildiklerimle beraber, bilmediklerimi öğrenmek için çevirdim sayfaları. Durup yazdığı şiirleri seslendirenleri, besteleyip söyleyenleri dinlemeden geçemedim diğer sayfalara. Faili meçhul ölümü, bizi yaratacağı eserlerinden mahrum bırakması en çok üzüldüğüm noktalardan biri. Talihsiz bir yaşama ne kadar çok şey sığdırabildiyse sığdırdı o. Kaçımız talihsizliklerden güzellikler çıkarmayı bilir ki?
Ruhu Filiz ile olan anıları bir miktar duygulanmama sebebiyet verdi. Ona ve canı Aliye’sine yazdığı mektupları okuduğum için Filiz Ali ile yapılan röportaj daha anlamlı oldu benim için.
Buket Uzuner’in Hasan Ali Toptaş nezdinde tacizin ünlüsü ve ünsüzü olmayacağı, tacizin meşrulaştırılmaması gerekir alt mesajlı yazısı az ama öz bir yazı olmuş kanaatimce. Birileri bu konuların üstünü örtmeye çalışmasın artık, haykırsın ki belki utanır en utanması gerekenler.
Gonca Vuslateri’nin yazısı, kuşunu ve köpeğini kaybeden biri olarak beni ziyadesiyle duygulandırdı, kayıplarımın çoğunu gördüm yazısında, alışılmış yaşamımda onlara dair hatırıma gelen birçok anı canlandı gözümde…
Sabahattin Ali masasında çokça kitap, bir daktilo, gözlük ve kanlı bir gömlek var… daha nasıl anlatılabilirdi ki bir resimle bir hayat…
Arda Erel’in mutluluk paketleri başlıklı yazısı çokça şey anlatıyor, hayatın akışında fark edilmeyen birçok şey hatta... Çağın ve toplumun dayattığı mutluluk paketleri için binlerce insan kuyrukta, çoğu kimse kendi
karmabeyin isimli okura yanıt verildi
hâle
teşekkkürrr ediyorummmm🥳
Yalom bu düşünce romanında, karakter seçimini aynı dönemde yaşadığı bilinen önemli bilim insanlarından yapmış: Nietzsche, Freud, Breuer. Roman içerisinde gelişen olayların karakterler tarafından yapılan analizleri, psikanalizin tanımı ve doğumu açısından önem taşıyor. Buradaki olaylar, temsili bir yön taşıyor. Şimdi gelelim kitabın konusuna :)
Romanın ana karakterleri Nietzsche ve Breuer. Ümitsizlik içerisinde yaşayan bu insanların yolunu kesiştiren kişi ise Lou Salome. Breuer sorunlarla dolu hayatından uzaklaşmak ve araları kötü olan eşiyle vakit geçirmek için gittiği Venedik'te gizemli bir mektubun ona ulaşmasıyla beraber, oldukça karmaşık bir olayın içerisinde bulacaktır kendini. Lou Salome, kendisi ve gelecek için önemli bir kişiliğin, ağır ümitsizlik içerisinde olduğunu söyler ve Breuer’dan onu iyileştirmesini ister. Fakat bunu hastanın haberi olmadan yapması şartıyla. Hasta fiziki rahatsızlıklarının, şiddetli baş ağrıları ve nöbetler, tedavi edileceğini düşünecektir fakat asıl amaç hastayı ümitsizliğinden kurtarmaktır. Hastanın iknası konusunda kendine güvenen Lou, Breuer’a teklifi kabul etmesinin yeterli olduğunu söyler. Breuer, karmaşık ve etik olmayan bir durumun içerisinde olduğunun farkında olsa da, karşısındaki kişinin çekiciliği teklifi reddetmesi konusunda büyük bir engel oluşturur. Teklifi kabul ettikten sonra sabırsız bir şekilde, hastasının yolunu gözler. Çok önemli bir kişilik olduğunun sürekli olarak vurgulanması, onun içinde büyük bir merak oluşturur. Nietzsche ile tanışan Breuer, işinin zor olduğunu anlayacaktır. Nietzsche’ nin güçle ilgili olan takıntısı, hastalığının aslında hayatının bir parçası olduğunu söylemesi ve dahiyane fikirlerine karşı cevap vermede güçlük çeken Breur’in aklına tam vazgeçeceği sırada daha önce deneyimlenmemiş bir
hâle
emeğine sağlık 😍 bir daha okunacaklar listesine eklendi