Ömür Hanım...
Gelmiyorsun,
Gitmiyorsun
Sesin yok,
Yüzün yok
Canımın ilmekleri arasında bir ishak kuşu
Sabahlar, çiy düşmüş uykusuzluk
Akşamlar, gözyaşı lambalarından bir sokak.
Uzağın yok,
Yakının yok
Bir senden yapılmış odalarda
Seni seviyorum.
Ey sözüme merhametler bağışlayan kadın
Hatıran bütün pencerelerin baktığı yol
Hatıran insan olmanın sonsuz harfleri.
Dünya bitti, diyecek bir gün zamanın sahibi
Gövdem bir yaşama acısı, geleceğim yanına
Taşa,toprağa,ota böceğe
Karışa dönüşe yeniden başlayacağız hayata.
Şükrü Erbaş
Gecenin sonundan söz ediyorum ben
Karanlığın sonundan
Ve gecenin sonundan söz ediyorum
Evime gelecek olursan bana bir lamba getir sevgilim
Ve küçük bir pencere,
Mutlu sokağın kalabalığına bakayım oradan.
Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.
Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!
Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.
Birhan Keskin