kamelyalı kadın
@mrssamsaa
Instagram hesabı: beyzzzblog
16 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Reklam
1892 yılında yayımlanan ''Altıncı Koğuş'' kitabı o dönemin Rusya'sında baş gösteren sınıf farklarını, bireyselliği, üst tabaka diye tabir edebileceğimiz bir kesimin hükmünde ilerleyen düzeni gözler önüne seriyor.
Baş karakter doktor Andrey Yefimıç'ın konuşmaya değer akıllı insan arayışının Altıncı Koğuş da son bulmasını anlatıyor.
Andrey Yefimıç bulunduğu dönemi kendi içinde eleştiren, yapılan usulsüzlüklerin farkında olup içten içe rahatsız olan fakat gözlerini olanlara yumup bu çarpık düzene dahil olan bir karakterdir. Bunu şu sözlerinden de anlayabiliriz:
"Zararlı bir işe hizmet ediyorum ve aldattığım insanlar için aylık alıyorum. Namuslu değilim, ama ben tek başıma bir hiçim, kaçınılmaz olan sosyal kötülüğün bir parçasıyım sadece.''
Çehov, aslında sadece o dönemde Rusya da yaşananlara değil, bütün insanlığın sorunu olan ve halen günümüzde de devam eden sorunlara parmak bastığı için evrensel bir yazardır. O günden bugüne değişmesi ve gelişmesi gereken durumlar maalesef ki aynı, can sıkıcı tabloyu gözler önüne seriyor.
Çehov'un sayfa sayısı anlamında çerez fakat düşünsel açıdan derin öyküsüne gerçekten bayıldım ve okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum.
''İnsanların yaşayış şekillerini şimdi bile anlayamıyorum. Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyorum.''
• Baş karakter Yozo Oba'nın çocukluğundan itibaren kendini diğer insanlardan farklı, insanlıktan tamamen uzak görmesi ve toplum tarafından kabul görmeyi önemsemese de insanlar tarafından rahatsız edilmemek adına gizlendiği şaklabanlık maskesinin ardından bize içini açıyor. Toplumun dayatmalarını anlayamayışı ve belki kendi olamamanın verdiği acıyla hayatı boyunca kıvranıyor.
• Hepimiz hayatımızda belli kalıplara girmeye zorlanmadık mı sahiden? Sizi sadece siz olarak seven bir toplum olma fikri ne kadar imkansız görünüyor değil mi? Günlük yaşamımızda çoğumuzun takmak zorunda olduğu maskeler vardır. Baş karakter Yozo Oba'nın da ruhunu ezen ve asla bu düzene uyum sağlayamayacağını düşünmesine sebep olan da bu toplum dayatmaları.
" Ne zaman başkalarının yanında olsam, o korkunç sessizliklerden birinin aniden ortaya çıkması ihtimaline karşı sürekli tetikteydim. Doğam gereği suskun biri olsam da, sanki büyük bir zafer ya da korkunç bir yenilgi ipin ucundaymış gibi, çaresizce soytarılığıma devam etmek zorunda hissederdim."
• İnsanlığımı Yitirirken, kitabın yazarı Osamu Dazai'nin hayat hikayesiyle paralellik göstermesi de kitaba farklı bir hava katıyor. Osamu Dazai beş kez intihar girişimi sonucunda 39 yaşında vefat etmiş "Ölemeyen Adam'' olarak anılan bir yazardır.
• Kitabı okuduğum süre boyunca içimde inanılmaz bir hüzün oluştu. Bazı cümlelerde kendimi bulup bazılarında ise baş karakterle empati yaptım. Keyifle okudum diyemem tamamen hüzünle ve can sıkıntısıyla okudum.
• Okuduğum ilk Japon edebiyatı kitabı olarak kitaplarımın arasında yerini aldı. Japon klasiklerine başlayacak arkadaşlar için güzel bir başlangıç kitabı
Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu. Neşeden bile incinir.
Reklam