Ancak dikkatten kaçabildiğn kadar ıssızdın ve istediğin zaman ıssız olabildiğin kadar da özgür.Issızlıktı insanı kendine getiren.Issızlığımızda hissettiğimiz konfor kadar gerçek değil miydik kendimize?
“Sevda nasıl bir şey?” diye düşünüyordu Emre?Belki de bir insanın başka bir insanın yüz ifadesine meftun olmasıdır.Herhangi bir ifade ama kişiliğinin her halini özetleyen,usta ressamların elinden çıkan bir portre gibi onu yansıtan bir ifade..Bazen safiyet,bazen hasret,bazen ciddiyet,bazen şaka,bazen zeka,bazen şehvet...Her insanın binbir türlü hali var,sevdalanmış birinin gözünde bu değişik haller,bütün kişiliği özetleyen tek bir ifadeye dönüşür.Uzaktayken,ayrıyken onu düşündüğünde gözünün önüne gelen tek ifade budur..