Ezeli varlığa candan vurulan aşıklar,
Ses alır ta ötesinden ebedi dünyanın.
Yerin altında devam etmesidir bence ölüm,
Yerin üstünde görüp geçtiğimiz rüyanın.
Şu günlerde birçok insanın "Adab-ı muaşeret dersleri geri getirilmeli" cümlesini sarf ettiğini duymaktayım ve sonuna kadar katılıyorum. Şu an genç arkadaşlarım böyle bir ders görmüyor. Görmüş olsalardı bu eserin ilk okutulması gereken kitap olması gerektiğini düşünüyorum. Başarı yolunda nasıl ilerlenmesi gerektiğini, alışkanlıklarımızın bizi nasıl etkilediğini, çalışmanın gerekliliğini muhteşem bir dille anlatılmış. Herkesin (bilhassa okul çağında olan bireylerin) bu kitabı okuması gerekiyor. Benim için çok kıymetli bir rehber oldu. Çalışmayı seven birisiydim ve bu öğütlerle artık daha bir şevkle, daha verimli bir biçimde çalışacağıma inanıyorum. Yazarında dediği gibi: "Çalış genç arkadaşım, çalış! Namerde muhtaç olmak, ölmekten beterdir. Gençliğini eğlenmekle geçiren, ihtiyarlığını ağlamakla geçirir"
İçlenme, tabiattaki yekpare kederden,
Yas tutma, dağılmış diye kuşlarla çiçekler:
Onlar dönecektir yine gittikleri yerden,
Onlarla giden günlerimiz dönmeyecekler!