Acı çekmek bayılana kadar dayak yemek değildi.Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi.Asıl acı,kalbi baştan aşağı sancılara boğan,insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.
Sorun şu ki, her gün yeni bir yere gittiklerinin farkına varmıyorlar.Otlaklarının değiştiğini, mevsimlerin birbirine benzemediğini anlamıyorlar.Çünkü yiyecek ve sudan başka kaygıları yok.