Mutlu son diye bir şey var mı?
Her şey bir yana, yaşam bir Hint filmi değil. Afganların en sık yinelediği deyiştir: Zendagi migzara. Hayat devam ediyor. Başlangıcı, sonu, kemyab, nab-kam, bunalımları, sevincleri önemsemeksizin, ağır, tozlu bir kervan gibi ilerliyor.
Zaman zaman düşünüyorum ‘’Beni anlayan biri cikar mi ? Isyankar oluşumu dikkate almadan, Yahudi olup olmamami onemsemeden, yalnizca keyifle eğlenmeye gereksinimi olan küçük bir kiz olarak gorebilir mi? ‘’ bilmiyorum bu konuyu hiç kimseyle konuşamam cunku hemen ağlamaya başlayacağımdan eminim. Ağlamak, eğer aglarken yalniz değilsen seni cok rahatlatabilir.
….
‘’Çaresizliğin derinliklerindeki’’ durumum bu.