Çünkü o ülkelerde erkekle kadın yan yana getirilmeden yetiştirilir. Sonra da aralarındaki ilk sosyal temas ya tecavüz ya da cinayetle sonuçlanır. Zaten kadınla erkeği doğumlarından itibaren ayıran bir toplum ancak tecavüzcü yetiştirebilir. 
Hayal kırıklığı ile dolu bu deneyimlerin sonucunda, tanıdığı insanlarla asla mutlu olamayacağını anlayan Janita hiç tanımadığı insanları mutlu etmeye karar verdi.
Çünkü o hasta, aşktan bilgiye, paradan tatile kadar bu hayatta her şeye geç kaldığına dair sanrılar görüyor ve geç kalma nöbetleri geçiriyordu. Ancak ambulansın acilen yetişmeye çalıştığı yer elbette bir hastane değil, ölümdü. Doğal olarak, bütün bu hastaların ölümü de acil olacaktı. O kadar acil ki gözlerini kapatmaya fırsat bulamayacaklardı. Gözleri açık gidenler nesli olarakta insanlık tarihinde görünmelerine kaybolmaları bir olacaktı. Bir illüzyonistin el çabukluğu hızında yok olacaklardı. Tam da kendilerine yakışan biçimde. Çünkü hayatları bir illüzyon gösterisinden farksızdı. Sihirli gibi… Ama değil.