Yine aynı dönemde Rus Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun olan bir arkadaşıma bu konuyu açmıştım o da okulundan bir akademisyene sormuş onun cevabı da şu şekilde:
"Bednıye sözcüğü günümüz türkçesine Zavallı-Fakir-Yoksul anlamlarına, Lyudi ise İnsanlar-Kişiler-Millet-Halk anlamlarına gelir. Çeviri işinde bildiğiniz gibi çevirmen amiyane tabir ile Google Translate uygulaması gibi sözcükleri ilk anlamlarını birebir çevirmemekte sözcüğün bütün anlamlarını gözden geçirerek çevirdiği dilde ki en uygun anlamı bulmaya, okuyucuyu yakalamaya çalışmaktır. Bednıye Lyudi örneğinden gidersek Zavallı İnsanlar şeklindeki çeviri en uygun düşen çeviridir. Peki sevgili Nihal Yalaza Taluy Bednıye Lyudi kitabını neden İnsancıklar adı ile çevirmiştir? Sorunuz cevabı Nihal hanımın kitabı dilimize kazandırdığı dönem ve o dönem ki süreç ile alâkalı olduğunu düşünüyorum. O süreç "Öztürkçe"çiliktir. Günümüzde çeviri camiasında üstat sayılan dönemin çevirmenlerinin kiminde az kiminde çok "Öztürkçe" sözcük kullanımı mevcut okuduğunuz kitaplarda ayırdına varmışsınızdır. Ulu Önder Atatürk Dil devrimini hayata geçirmek üzere TDK'yi kurduğunda "Öztürkçe" bir çok sözcük türetildi. Bu sözcüklerden bazısı günümüzde de dilde kullanımdayken bazısı sadece o dönem kullanıldı ve ancak o dönemin metinlerinde görebileceğimiz şekilde tarihin tozlu sayfalarında kaldı. İnsancık sözcüğü bunlardan biri. İnsancık TDK güncel sözlüğünde yer almaz o sözcüğün anlamına bakmak için Dil Derneği sözlüğüne bakmanız gerekir. Dil Derneği 1980 darbesiyle tasfiye edilen TDK'nin paydaşları tarafından kuruldu ve o dönemin anlayışını hala korumakta ve sözlüğünde TDK sözlüğüne oranla daha çok "Öztürkçe" sözcüğe sahip. Ve o sözlüğe baktığınızda insancık sözcüğünün tanımı: "küçük ya da zavallı insan" şeklindedir. Nihal Yalaza Taluy gibi düşünmeye çalışırsak Bednıye Lyudi söz öbeğinin türkçe karşılığı eğer Zavallı İnsanlar ise pek âlâda İnsancıklar da olabilir diye düşünmüş olabilir. O yüzden İnsancıklar adı kesinlikle kusurlu bir çeviri değildir. İnsancık sözcüğü Öztürkçeçilik döneminde türetilen ancak günlük kullanımda tutmayan bir sözcük olmakla birlikte kitabın özelinde düşünürsek kitabın anlatmak istediğini insana geçiren bir sözcük bana kalırsa. Çünkü -cık, - cik eki Türkçede acıma bildirir. Dostoyevski'nin İnsancıklar kitabının konusu kısaca acıma ve yoksulluktur.