Güneşin Utancı
@mtulipss
Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
Son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.
6 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
“İnsanlar…” dedim fısıldayarak. “Taşırlar insanları. Kundaktayken, tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan, bazıları cepteki paradan, bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için, taşırlar insanları…”
Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Bense çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Ölümü bilmek ve anlayabilmek bile daha kolay. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya. Ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gidiyorum.
Kendisiyle konuşmazdık hiç, gözleriydi benim muhatapım. Onun yerine gözleri gülümserdi bana. Çokca acı sığdırmıştı kısacık ömrüne, ondandır gülemezdi pek yüzü, unutmuştu. O büyük yıkıma rağmen ışıl ışıldı gözleri. Masum bir çocuk gibi. Şefkatle sarardı beni. Kendisinin de ihtiyaç duyduğu gibi, kucak açardı tüm yoksunluklarıma.
“Tanrı’nın çılgın âşığı bir buseye feda eder hayatını.”
Benim gözümde çünkü o dünyaların hepsi sensin.
Dünyalar burada bana bakarken
Kim diyebilir yalnızım diye?
