koray
@mtwain
120 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Reklam
twain insanı materyalist bir bakış açısıyla ele almakta ve onu bir otomat olarak tasvir etmekte. bunu da platon'un diyaloglarında gördüğümüz stil ile yapmakta. insan nedir tartışması genç ve yaşlı bir adam arasındadır. yaşlı adam insanı otomat olarak görürken genç bir ona anlam yükleme çabasındadır.
yaklaşık 136 sayfalık bu eser aslında derdini 36 sayfada, hadi bilemedin 50 sayfada rahat rahat anlatırmış. bazı örneklerin üzerinden iki kere geçilmiş ya da aşırı uzatılmış.
twain bu eserde insan otomattır, özgür iradesi yoktur, aklına söz geçiremez, dış etkilerle yönlendirilmektedir, hayvandan bile aşağıda olduğu bir çok konu vardır, kendinden başka hiçbir şey düşünmez.... gibi insanı rahatsız eden, ama çoğunlukla da doğru, çıkarımlarda bulunur
kitapta alıntı yapılmaya değer, altı çizilmesi gereken çok nokta var. bu açıdan okuması da keyifli. ben özellikle son kısımdaki bölüme dikkat çekmek istiyorum.
genç adam insanın bu denli mekanik tanımlanmasıyla insanın neşesinin yok olacağını söyler. bunun üzerine twain, her ne olursa olsun insan her zaman umutlu ve mutlu bir varlıktır der. hiçbir bilgi ve olay insanlığı mutsuz edemez! der ki bu bana
adem'le havva'nın güncesinde, insanlar hakkında şeytanın yaptığı yorumu anımsattı. bu vesileyle o eseri de tavsiye etmiş bulunayım.
harika bir kitaptır. eşe dosta şiddetle tavsiye edilebilecek akıcı, tatlı bir eser.
açıkçası kitap her ne kadar sistem eleştirisi olsa da akıl karışıklığı yaratmıyor değil. akıl karışıklığı yaratan durum daha çok hicvedilen evrenin çok da kötü bir evren olmaması. her şey çok mekanik ve duygudan arınmış hatta yer yer hayvanca evet ama buna karşın güzel de. kitapta geçen evrende bebeklik ve ilköğretim çağında yapılan şartlanma, günümüzde bebeklik ve ilköğretim ile sınırlı değil. bu şartlanma hepimize reklamlar, siyasiler ve medya yoluyla zaten yaşam boyunca yapılmakta.
aile konusundaki duruş platon'u akla getirmiyor değil. bunun yanında yine sınıfsal farklar da nietzsche'nin toplum yapısına göz kırpmakta. kitabın rahatsız eden kısmı seçeneğinizin pek olmaması, tüplerde bir eşya gibi yetiştirilmeniz filan. bunun dışındaki hemen hemen her şey güzel. acı çekme özgürlüğünüz yok mesela. bu iyi mi kötü mü buyrun tartışın.
sistemde rahatsız edici bir durum olduğu açık. ancak bu bizim şartlanmamızdan kaynaklanıyor olamaz mı diye de sorgulamak lazım. sanki şu an şartlanmalarımız hiç yokmuşçasına kendimizi o evreni eleştirerek biraz komik duruma düşürüyor olma ihtimalimiz de yüksek.
