Mustafa ÖZDİL
@muTSafa
Biraz neşe biraz keder hayat böyle geçip gider.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Doğru kitap ama yanlış zaman
İlk defa bir kitabı okuduğum için pişman oldum çünkü, ruh hali olarak kitaba odaklanamadım ve kitabın akışına kapılamadım.
Özellikle kapağı ve isminde belirtilen sure den dolayı merak ederek bir anda aldım. Fakat sayfa sayısı 160 olsun diye yarısı boş sayfalarla ve dolu olan kısımlarında da sadece altı boş yazılarla dolu bir kitapla karşılaştım. Yazarlarını daha önce duymamıştım ama bence ana sıkıntı açıklanan durum için yapılan yorumun altını destekleyici; alıntıların, benzetmelerin ve örneklerin olmamasından kaynaklanıyor. Evet içerisinde kendimden cümleler buldum ama bir sonuca, bir çıkış kapısına yönlendirme yoktu. Son sayfalara doğru artık yazarın düşüncelerini kabullenmezseniz okuyamıyorsunuz bile. Yazarların emeklerine sağlık fakat beğendiğim ve tavsiye edebileceğim bir kitap değil.
Kitapta aşk acısı çeken yazar sürekli yeni başlıklar altında yaşamış olduğu durumları anlatıyor. Son 1 yılda kişisel gelişim kitaplarında bulduğum rahatlama hissini yakalamak için tam sıkıntının ne olduğunu okuyorum. Sonra konu başka bir yere geçiyor. Eğer ayetlerle, kıssalarla, şarkı sözleriyle, psikolojik tespitlerle ve ya bir bilimsel kavramla bu duygu desteklemiş olunsaydı bu kadar havada kalmayacağına inanıyorum.
Hatalarını telafi etmeye çalışan birine geçmişteki hatalarını hatırlatmayın. Bu, düştüğü yerden kalkmaya çalışan birini tekmelemekten farksızdır. İnsan, hata yapar. Yapılan hatayı sürekli hatırlatmak, telafi etmeye çalışanın emeğine saygısızlıktır.
Yapmamalı!
