müberra

müberra
@mubod
“ben kendimin masal kuşu olmaktan, kendi yolumu kendime kaybettirmekten kurtulur muyum?”
Sayfa 69
Reklam
“şu gördüğün,” dedi taşla oynayarak, “bir taştır, belli bir zaman sonra toprak olacak belki, topraktan da bitki olarak boy verecek ya da bir hayvana, bir insana dönüşecek. eskiden olsa derdim ki: ‘bu taş yalnızca bir taştır, değersizdir, maya dünyasındaki nesnelerden biridir; ama yaşam çevriminde insana ve ruha da dönüşebileceği için bu taşa da önem veriyorum.’ eskiden olsa böyle düşünürdüm belki. ama bugün şöyle düşünüyorum: bu taş taştır, aynı zamanda hayvandır, aynı zamanda tanrıdır, aynı zamanda buddha’dır, ilerde şu ya da bu nesneye dönüşeceği için ona saygı duyuyor, onu sayıyor değilim, çoktan ve her zaman şu ya da bu nesne olduğu için sevip sayıyorum onu.
Sayfa 141
“herkesin biraz kendini unutması gerekir.”
“öyle hissediyordu ki, bu yeryüzündeki hiçbir şenlik, hiçbir eğlence yüreğinde bir neşe ve sevinç duygusunun yeşermesini sağlayamayacak, bu cıvıl cıvıl hayatın ortasında yalnızlıklar içinde garip bir kişi, adeta bir seyirci, bir yabancı gibi yaşamını sürdürecekti. ve yine ona öyle geliyordu ki, bunca insan arasında bir tek kendisi, yaşamın dışında kalan bir tek kendi ruhu, hem yaşamın güzelliğini hem de bir yabancının yaşam karşısındaki özlemini duyacak şekilde yaratılmıştı.”

müberra

, bir kitap okudu
Puan vermedi·142 syf.·
2019 2. kitabı
Hermann Hesse
8.4/10 · 91 okunma
Reklam