Selamünaleyküm dostlar
Çocukça göründüğüne bakmayın, aslına, kitabın derinliklerine inerseniz tüm anlatılmak isteyeni idrak edeceksiniz. Kitabı okudukça anlamışım meğersem (farkında değilim :) anlamak isteyene çok derin manâlar taşıyor. Ne biliyim büyükler çok anlamıyormuş gibime geliyor, onlar çok incelemez, çok umursamaz. Sırf bu yüzden bazen insan kendini güvenede hissetmeye muhtaç oluyor, onu anlayana ihtiyaç duyuyor, onu sevene, onun gözyaşına bile kıyamayacak kadar kıyamayana..
Kalbi güzel presim, nede çok benimsemişti gülünü. Onun gülüydü, hiçbir güle benzemeyen, ona bağlanıp onu özel kılandı. Herkesin bir dikeni yoktu, gül çok şansıydı, onun küçük bir prensi vardı..
Son bir alıntı ile;
“Git ve güllere tekrar bak. Kendi gülünün eşsiz olduğunu anlayacaksın.”
Her gönlün kendine ait bir gülü vardır.
Vesselam..
Esselamüaleyküm kardeşler
İnsan bazen ne aradığını bilmez, arar ama bulamaz..
Biz bu kitapla “Yeniden Başlıyoruz” ne aradığımızı bilecek şekilde biliçleniyoruz. Aradığımızı bulup, onunla yaşamayı öğreniyoruz. Yazarın ilk okuduğum kitabı, ve ben hayatımda ilk defa bu kadar samimi içten bir yazı okuyorum. İlk defa bu kadar içimize konuşacak ve ilk defa bize hitap edecek şekilde içtenlik hissetim. Kimseyi ayırt etmeden herkese hitap etmesi kitabı daha akıcı ediyor. Hakikati bu şekilde bu dille anlattığı için kendisine teşekkür ediyorum, kırmadan ve kimseyi küçük düşürmeden empati kurarak karşıdaki kişiyle konuşuyor misali yazmıştır. Okuyucuya soru sorması da güzel bir ayrıntı, yazar ile münakaşaya girer gibi hissediyor insan. Bu kitabın güzel şeylere vesîle olabileceğine inanıyorum. Okutturulması nacizâne fikrimdir.
(Gecikme için özür dilerim, uygun bir zaman dilimi bulamadım.)
Selam ve dua ile :)