Ibnu'l Kâyyım şöyle demiştir;
"cihâda gelince, bütün ibâdetlerin tepesi ve zirvesi mahiyetinde ki bu ibâdet hakkında neler söylenebilir ki?
-o gerçekten seven ile sevme iddiâsında bulunanları birbirinden ayırt eden bir mihenk bir delildir"
Miftah-u Dari's Saade 2/401
kavram kargaşası yaparak korkaklığını saklamak için kullanmak..
'hakk olanı söylemekten korkan herkes, maslahat ve mesfedeti delil getirerek kendisine bahane buluyor!
öyleyse maslahat ve mesfedet Allah'tan başka kendisine ibadet edilen birer tağut hâline dönüşmüş olmaz mı ?