İbrahim İbni Ethem'e "Nasılsın?"
diye sordular, aşağıdaki şiirle cevap verdi:
"Yamadık dünyamızı, yırtarak dinimizden.
Sonunda din de gitti, dünya da gitti elimizden."
“...
Ölümü düşünüyorum. Sonra genç olduğum geliyor aklıma. Öz çocuğum gibiyken üvey evlat muamelesi yapıp kendime uzak tutuyorum ölümü. Ölüm o kadar uzak ve uzak olduğu kadar varlığı hep içimde!
Düşünüyorum. Gencim. İnsana biçilen ideal, ortalama yaşam süresinin üçte birini yeni doldurmuş bir fidan! Ben. Ölümün erkenini ve gecini belirlediğimiz dünyanın göbeğinde, erken ölmekte hazırlıksız, fazla yaşamaktan korkar halde. Her ölüm erkendir, diyebilirsin. İtiraz etmem.” Yasin Akteke’nin kaleminden bir öykü;
deruhtedergi.com/cay-sekeri