Riske girmeyen, temiz bir final kitabı.
Asalet ve İhtişam, Haberci serisinin final kitabı olarak genel anlamda başarılı bir kapanış oldu. Mükemmel değildi ama hikâyeyi büyük mantık hatalarına düşmeden, zarif ve tatmin edici bir şekilde sonlandırmayı başardı.
Serinin bu kitabında da yeni sorunlar ve yeni çatışmalarla karşılaşıyoruz. Ana gizem tamamen ortadan kalkmıyor; aksine arka plandaki büyük olay örgüsü son ana kadar merak unsurunu korumayı başarıyor.
Kitapla ilgili en büyük eleştirim ise yazarın serinin devam kitaplarında sık sık geçmiş olayları, karakterleri ve ırkları yeniden açıklama ihtiyacı hissetmesi oldu. Uzun aralarla okuyan biri için faydalı olabilir ancak ben kitapları arka arkaya okuduğum için bu bölümler zaman zaman ansiklopedi maddesi okuyormuşum gibi hissettirdi. Neyse ki bu kısımlar kitabın büyük bölümünü oluşturmuyor ve genel akıcılığı tamamen baltalamıyor.
Duygusal tarafta ise yazar yine oldukça başarılıydı. Karakterlerin yaşadığı duygular bana kolayca geçti ve hikâyenin duygusal ritmine adapte olmakta hiç zorlanmadım. Bunun ne kadarının yazarın güçlü duygu aktarımından, ne kadarının benim onun anlatım tarzıyla kurduğum uyumdan kaynaklandığını bilmiyorum ama sonuç olarak duygusal sahneler benim için anlamlıydı.
Tempo konusunda ise bazı sorunlar yaşadım. Özellikle bazı bölümlerde sıkıldım ve bazı diyalogların gereğinden uzun tutulduğunu düşündüm. Bu durum en çok savaş sahnelerinde dikkatimi çekti. Aksiyonun yükselmesi gereken anlarda uzun konuşmaların araya girmesi ritmi zaman zaman düşürdü. Final kitabı olduğu için olayların ve aksiyonun biraz daha ön planda olmasını beklerdim.
Buna rağmen kitap final kısmında dağılan birçok serinin aksine oldukça kontrollü ilerliyor. Hikâyenin düğümleri çözülüyor, karakterlerin yolculukları anlamlı bir noktaya ulaşıyor ve kapanış genel olarak tatmin
Patrick Süskind, 18. yüzyıl Fransa’sının pis kokulu sokaklarında, insanı dehşete düşüren bir dâhinin, Jean-Baptiste Grenouille’in karanlık ve büyüleyici hikayesini anlatıyor. Tüm insani duygulardan yoksun, kendi kokusu olmayan ama dünyadaki en hafif ve en gizli kokuları bile alabildiğine keskin bir güçle duyumsayan bu sıra dışı karakter, mükemmel kokuyu —yani saf insan kokusunu— yaratmak için sapkın bir avın peşine düşüyor.
Koku alma duyusunu ve algısını edebiyat dünyasında eşi benzeri görülmemiş bir betimleme zenginliğiyle merkezine alan yazar; kimliksizliğin, mutlak yalnızlığın, toplum dışına itilmişliğin ve insanı yöneten o en ilkel dürtülerin sarsıcı bir panoramasını sunuyor. Okurun genzinde adeta o çağın ve cinayetlerin kokusunu bırakan, gerilim ile felsefeyi kusursuzca harmanlayan modern bir edebiyat şaheseri.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Molière, para hırsının ve açgözlülüğün bir insanı nasıl gülünç, zavallı ve paronayak bir canavara dönüştürebileceğini Harpagon karakteri üzerinden mükemmel bir şekilde hicvediyor. Kendi çocuklarının mutluluğunu bile altın dolu çıkınından aziz göremeyen bir babanın dramatik cimriliğini anlatırken, dönemin burjuva toplumunun ahlaki çöküşünü ve paraya tapma çılgınlığını zamansız bir komediyle yüzümüze vuruyor. Gözünü para bürümüş insanın, aslında en çok kendinden ve insanlığından çaldığını gösteren klasik bir başyapıt.
İyi başlayan ama kötü biten2026 Okuma Raporları
Kitap evliliği kötü giden ve karakterini nereye koyacağını bilmeyen bir İngilizce profosoru kadının intihar etmek için seçtiği otelde düğün olmasıyla başlıyor. Gelin mükemmel düğün için kadından intihar etmemesini isterken bir bağ kurmaya başlıyorlar ve olaylar gelişiyor.
Kitap genel olarak modern insanın hezeyanları ve pandeminin, yasin, kayıpların etkileri üzerine. Kitaptaki herkes bir yakınını kanserden kaybetmis. Herkesin ailesi ile öyle ya da böyle sorunu var. Kitap bir noktada sürekli tekrarlayan ve saçmalık seviyesine varan hayali sorunlar nedeniyle bunaltıcı bir hal alıyor.
Benim açımdan fazla uzatılmış bir kitapti. Ana karakterin kocasıyla olan hesaplaşması fazla üstün köruydu. Hiç tavsiye edeceğim bir kitap değil maalesef
Bir tatlıdan daha leziz
Bu nasıl güzel bir kitaptır böyle… Hani tatlı yersiniz de ağzınızda enfes bir tat bırakır ya da yemek sonrası … Öyle mükemmel bir tat… Bu yazarla tanışmak ne kıymetli. Bu kadar harika bir kitap olacağını düşünmemiştim ama öyle güzel ki anlatmak için kelimeler yetmiyor. Hikayenin içine bir giriyorsunuz Rıdvan, Behiye, Suad, Eliz… daha kimler kimler oluyorsunuz. Ah Nermin Hanım nasıl bu kadar güzel bir kitap yazabildiniz… Resmen hayran kaldım. Kalemine , anlatımına , konusuna , kişilere , her şeye … Yüreğim cız ede ede okudum resmen. Alıntılar yaptığım o kadar güzel söyleri vardı ki kitabı aslında baştan sona alıntılamak istedim. Mektuplarla yazılan bir hayat ve bir sürü kişi okurken hepsinin aslında bir kişi de tekrar buluşması ne kadar güzeldi. Yazılacak söylenecek o kadar güzel sözler var ki bu kitap için herkesin mutlaka okuması gerekiyor. Yazarla daha tanışmamış olanlar kesinlikle bu kitapla başlayabilirler. Ben yazarın şans verdiğim ilk kitabıydı ve iyi ki bu kitapla onu tanımışım diyorum ve diğer kitaplarını okumak için aşırı sabırsızlanıyorum. Mükemmel bir kitaptı. Uzun zaman sonra okuduğum ve tanıştığım en iyi yazarlardan oldu. İyi ki okudum ve bu yazarın kalemiyle , hayal dünyasıyla ve onun beyninin içindeki kişiyle tanıştım… Yazarımıza bir not: Mürekkebi hiç kurumasın , aklından geçenleri yüreğiyle beraber kaleminin ucundan dökülmesi dileğiyle… İyi ki var…Okuyuculara iyi okumalar dilerim.
Farklı konuları birbirine bağlama becerisi, zaman zaman entelektüel bir derinlik sunmaktan ziyade, zorlama ve yapay bir nedensellik ilişkisi yaratabiliyor. Bu durumu önceki kitaplarına göre daha fazla görmekteyim. Buna takılmadığınız sürece mükemmel bir araştırma ve tespit kitabı.
