Bu korkunç değişikliğin tek nedeni, kendine inanmayı bırakıp başkalarına inanmaya başlamasıydı. Kendine inanmaktan vazgeçmiş başkalarına inanmaya başlamıştı, çünkü kendine inanarak yaşamak zordu: Kendine inandığında sorunlarını kolay sevinçler arayan hayvansal "ben" in yararına değil, neredeyse her zaman bu hayvansal "ben" e karşı karşı koyarak çözmesi gerekiyordu; oysa başkalarına inandığında ortada çözümlenecek sorun kalmıyordu. Her şey zaten çoktan çözümlenmişti, hem de ruhsal "ben" e karşı, hayvansal "ben" in yararına çözümlenmişti. Ayrıca kendine inandığı sürece hep insanlar tarafından ayıplanmışken, başkalarına inandığında çevresindeki insanların övgüsünü kazanıyordu.