Mustafa Kutlu'nun bir solukta okuyarak kitabın içinde kendimi kaybettiğim bir hikaye kitabı daha. Okudukça ben yaşıyormuşçasına Akasya kokulu serin rüzgarların yüzüme çarpması...
Hissiyatım kelimelerle aktarılamıyor.
" Gel gör ki acizlik elveriyor, birden tenhalık basıyor. İçimizin mikropları içimize bir aykırı çöp uzanmaya görsün, hep birden o çılgın danslarına başlıyorlar. Şerha şerha yararak kalbimizi, yeniden ve bir daha ebedî uykusuna, sevgili gafletine terkediyorlar. Hakikata yeniden ve bir ilâhi vesile, bir lütuf ile tutununcaya kadar."