─ Buna sonbahar demişler zaten! Bu kadar güzellik ve sıcaklık verdikten sonra, eylülden daha ne beklenir? Malûm ya, eylül hüzün ve matem ayıdır.
Bu söz üzerine Suat’a, hayatının bu çağı, ömrünün, kadınlığının eylülü gibi geldi. Eylül! Öyle bir ay ki, geçen her güzel günü için ona minnettar olmak gerekir; içine birkaç günlük kış hücumundan acı düştüğü için, o güzel havaların, sürekli yazın artık nasıl geçmiş, yalnızca bir mazi olmuş olduğunu hissettiren bir esef ve özlem ayı...