Bir gece akşam yemeğinden sonra Nazif yavaşçacık anne sine, "Anne bu gece seninle yalnız görüşmek istiyorum.
Sonra benim odama gelirsin, olmaz mı?" dedi.
Hidayet Hanım bu gizlice görüşmekliğin Rana'ya iliş kin olacağını düşünmüştü. Belki arkadaşlarından birini Rana'ya münasip görmüştür. Kadıncağızın bundan başka bir şey zaten zihnini işgal etmiyordu. Çünkü Nazif zaten evlenmek istemiyordu.
Kendisine edilen tekliflere, "Ben henüz öğrenimimi tamamlamadım. Bir çaresini bulursam Paris'e gideceğim.
İç hastalıklarına çalışacağım. Dönüşümde nasip ise evlenirim" cevabını veriyordu.
O gece evlat ile anne yalnızca birleşince Nazif hiçbir başlangıca gerek görmeksizin sözüne başladı.
Sayfa 108 - Oğlak yayınları 2021
"Derken kardeşim, zaptiyeye geldik. Yaver nazırın yanına girdi. Dilekçemi, zannedersem, verdi ve Sadrazam Paşa'nın emirlerini bildirdi. O dışarıya çıkarken 'Nazır Paşa sizi istiyor. Yanına giriniz' dedi. Ben de odadan içe ri girdim. Aman Allah'ım! O gün hissettiğim fenalığı hiç unutamam. Adeta titriyordum. Her şeyden vaz geçmiştim.
Hisse senetleri, elmas ... Bunların gözümde on paralık kıy meti kalmamıştı. Kendi kendime adeta kızıyordum. 'Bu zulüm ve istibdat kaynağından adalet dilenmeye geldin ha! Budala!' diyerek kendi kendimi kını yordum. Kapıdan girer girmez sanki babamın timsali gözümün önüne dikildi. Titreye titreye ilerledim. Büyücek bir masanın önünde oturan bir adam, o anda biçimini ve yüzünü hiç aklımda tutamadığım bir adam 'Sen Zülfikar Efendi merhumun kızı mısın, hanım?' diye sordu. 'Evet kızıyım' dedim.
Aramızda cereyan eden sözleri harfiyen söyleyeyim.
'Ne istiyorsun?' 'Efendim, ne isteyeceğim? Babamın malını istiyorum.' 'Nedir, neden ibarettir? Bunu biliyor musunuz?' 'Hayır, babamın öldüğü gece evimizi basmaya geldikleri zaman kasayı açtılar. İçindeki hisse senetlerini, mü cevherleri aldılar. Bunu torbalara koyarak Üzerlerini mü hürlediler. Zannedersem buraya getirdiler.'
Sayfa 85 - Oğlak yayınları 2021
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Zülfikar Efendi ailesinin hep yapılagelen bir alışkanlığı vardı: Sabahleyin aile bireyleri hep Zülfikar Efendi'nin odasına giderler ve sabah kahvesini orada içerlerdi. O sabah Atıfet'le kocası her zaman olduğu gibi babalarının odasına gittiler. Atıf Efendi ile Hidayet orada bulunmu yordu. Halbuki onlar daima daha evvel oraya giderlerdi.
Hatta Zahid Efendi bunu merak ve endişe ederek kayınpederinden sebebini sordu. Zülfikar Efendi alışıldığı nın tersine üzgün ve aşırı umutsuzluk ile düşkün görünüyordu.
"Bu sabah erkenden gitmiş ... Nereye gittiğini bilmiyorum" diyebildi.
Sayfa 50 - Oğlak yayınları 2021
Zavallı baba zor bir durumda kalmıştı. O evvela vatanın bağrına saplanmakta olan hançerin acısına, manevi üzüntülerine karşı koyma gücü bulmaya çalışırken büyük kızının sıkıntılı umutsuzluk durumu onu büsbütün yorgun düşürüyordu. Tasavvur edilsin; bir ev içinde iki kadın, iki hemşire var. Biri kocasından ayrı, kocası harp meydanında, hatta meydanda da değil, kuşatmada. Ne ol dukları, ne olacakları malum değil.
Sayfa 20 - Oğlak yayınları 2021
Yaradılmışlar seni Yaradandan perdeliyor. Sebeplerle uğraştığın için sebeplerin Yaratıcısını (müsebbib) göremiyorsun.
Bir vak'ayı doğru görüp, iyi tahlil edene, akıllı insan diyoruz. Kimi bir oluşun su yüzüne çıkan kısmını görür ve kavrar. Kimi ondan hareketle, onu doğuran sebepleri görür. Kimi de bu sebepler zincirinde alabildiğince geriye doğru giderek müsebbib-ül esbabı yani ilahi iradeyi görür. Bir merhale daha ileriye giderek bu ilahi iradenin hedefini kavrar. Yani insan bir oluştaki murad-ı ilahiye intikal ederse, o asla telaş etmez. Benim idrak ve izanımı rahatlatan bu ufuktur. Bir oluşu, sadece satıh çerçevesi içinde görenler, telaş ve ızdırap içinde kalırlar.
